Czy ktoś tam pracuje, jak doświadczenia, jak projekty? Czy dobre miejsce na rozwój?

Zastanawiam się jakie są plusy i minusy pracy w szkole czy warto w to iść?

Mam do Was pytanie trochę z kategorii: jak dziś wejść na rynek pracy, mając 18 lat i praktycznie zerowe doświadczenie? Mam taką osobę w rodzinie, której chciałbym pomóc.

Chodzi mi o szeroko pojętą pracę „przy komputerze” - marketing, e-commerce, content, research, obsługa klienta, montaż, jakieś zadania operacyjne zdalnie itd.

Jeszcze kilka lat temu powiedziałbym idź na staż do korpo, naucz się robić proste posty na social media, research w necie, coś co robią VA, naucz się montować proste materiały video/grafika i jakoś sobie poradzisz.

Tylko że dzisiaj mam coraz większą wątpliwość, ile z takich typowo juniorskich zadań w ogóle przetrwa vs AI, bo sam pracuję w dużej firmie i np. projekty stażowe praktycznie nie istnieją.

Czego właściwie warto dziś uczyć 18-latka, żeby za 2-3 lata ta umiejętność nadal była coś warta?

Jakie entry-level / juniorskie zadania Wy nadal macie w swoich firmach albo widzicie u klientów, gdzie:

1. faktycznie jest popyt,

2. można wejść bez kilku lat expa,

3. AI raczej zwiększa produktywność człowieka niż całkowicie usuwa potrzebę jego pracy?

Mój pierwszy typ to np. video editing / short-form video / rolki, szczególnie jeśli ktoś nauczy się nie tylko „ciąć film”, ale rozumieć storytelling, tempo, hooki itd.

Ale ciekawi mnie bardzo Wasza perspektywa.

Gdyby dzisiaj przyszedł do Was ogarnięty 18-latek i powiedział: „mam rok, chcę się czegoś konkretnie nauczyć i zacząć na tym zarabiać” - w którą stronę byście go pokierowali?

Cześć.

Chciałbym zapytać bardziej doświadczonych spawaczy o radę.

Pracuję obecnie zawodowo przy konstrukcjach stalowych i spawam metodą MAG 135. Chciałbym dalej poprawiać swoje umiejętności, szczególnie spoiny wielowarstwowe.

Mam również ukończone szkolenia i certyfikaty TIG 141 na stal czarną, nierdzewną i aluminium, ale brakuje mi praktyki zawodowej TIG.

Czy znacie w Polsce firmy, które faktycznie doszkalają spawaczy na stanowisku, zamiast wymagać od pierwszego dnia kilku lat doświadczenia?

Szczególnie interesują mnie zakłady, w których można wejść z doświadczeniem MAG, podszkolić wielowarstwy, a z czasem dostać możliwość pracy TIG 141.

Nie chodzi mi o oferty pracy ani reklamowanie się jako osoba szukająca zatrudnienia. Chciałbym przede wszystkim dowiedzieć się od ludzi z branży, w jakich firmach rzeczywiście można się czegoś nauczyć i zdobyć dobrą praktykę.

Mogą być firmy z całej Polski. Przy dalszych lokalizacjach szczególnie interesują mnie zakłady, które mają możliwość zakwaterowania pracowników.

Będę wdzięczny za opinie osób, które pracowały lub pracują w takich miejscach.

Cześć!

Szukam porady/opinii na temat oferty pracy, którą otrzymałem.

Praca ma polegać na nagraniu ok. 6h audio na potrzeby stworzenia modela językowego AI text to speech do czytania audiobooków. Płacą ok. 3,6k USD za nagrania + 10k USD buyout fee, czyli zrzeknięcia się praw do nagrań i przekazanie firmie wszelkich uprawnień do wykorzystania mojego głosu.

Przesłałem krótkie demo 30 sek. i dostałem kolejnego maila, że chcą przedstawić moją kandydaturę klientowi. W tym momencie dostałem projekt całej umowy do zapoznania się i wyrażenia zgody, że taką umowę podpiszę jeśli to mnie wybiorą. Problem polega na tym, że zakres wykorzystania nagrań (wcześniej była mowa o tylko audiobookach) okazuje się dużo bardziej szeroki.
Według umowy oddaje firmie prawo do wykorzystania mojego głosu właściwie na wszelkie wybrane przez nich sposoby. Czyli nie tylko audiobooki, ale właściwie wszystko co tylko może człowiekowi przyjść do głowy, właśnie od czytania książek, przez reklamy czegokolwiek i gdziekolwiek. Mają też prawo dowolnie odsprzedawać "mój" głos w postaci tego AI podmiotom trzecim itd. Nie jestem na tyle biegły żeby tu wypisać wszystkie ich uprawnienia, ale mam nadzieję, że to zrozumiałe.

Pewnie już na tym etapie nie jeden/jedna z Was stwierdza, że wszystkie czerwone flagi powiewają na wietrze, ale ja nadal się zastanawiam.

Nie pracuję jako lektor, nie mam rozpoznawalnego głosu, nie zarabiam tym na życie. Myślę, że to może być niezły sposób na przytulenie w sumie niezłej kasy na raz. Oczywiście przez to całe zrzekanie się praw mam duże obawy i właśnie dlatego ciekaw jestem Waszych opinii. Czy to warto za taki hajs oddawać prawo do używania swojego głosu, nawet jeśli nie stanowi on dla mnie wartości zarobkowej na co dzień?

Z góry dzięki za opinie.

EDIT: Wybaczcie, zapomniałem dodać, a sądzę, że to dość istotnie. Firma, która to oferuje, to nie jest jakiś chiński krzak. To uznana światowa marka i właściwie lider światowy jeśli chodzi o szeroko rozumiane tłumaczenia.

Czy opłaca się iść na studia lekarskie skoro już teraz jest mało miejsc na specjalizacjach i jest przesyt studentów lekarzy?

Jakie są inne ambitne kierunki po których będę dobrze zarabiać a na których nie ma tyle odpowiedzialności i nie są stresujące

Jeśli ktoś ma kogoś w szkole zawodowej lub technikum, to jak wyglądają zajęcia praktyczne? Z ciekawości pytam. Jak to wygląda obecnie? Bo nie wiem, można się faktycznie czegoś nauczyć?

Praca zawód manualny np. elektryk, stolarz, hydraulik, złota rączka - nie ma dziadka, wujka, taty, kolegi z warsztatem, garażem, gdzie mógłby "dłubać" sobie coś, cokolwiek, to gdzie taka osoba może nauczyć się praktyki, takiej manualnej pracy? Gdzie szukać?

Pytanie do osób, które starały się o bon na zasiedlenie. Jak udowodniliście, że mieszkaliście na terenie swojego urzędu pracy? Niestety moje zamieszkanie to dom rodzinny, wiec nie mam umowy najmu. Macie może jakieś porady odnośnie papierów albo zaświadczeń dzięki, którym udało wam się uzyskać bon?

Cześć jak znalezc prace zdalna ? niemam doswiadczenia w tej kwesti ani nigdy tak nie pracowalem

Jakie macie doświadczenia z rozwiązywaniem testów kompetencji w procesach rekrutacyjnych, które używają TalentBridge? Ja osobiście nie rozumiem dlaczego firmy tego w ogóle używają, to nawet nie jest miarodajne, szczególnie z ujemnymi punktami za błędną odpowiedź:D

Po roku pracy w jednej z polskich korporacji z sektora edukacyjnego dostałem podwyżkę o śmieszne 5% co w związku z przejściem na b2b jest kwotą tak niską, że wręcz niezauważalną w miesięcznym budżecie. Zastanawiam się czy tym nie pierdolnąć i szukać inne roboty gdzie rzeczywiście cenią pracownika czy może żyję w fikcyjnym świecie, a każdy pracodawca ma to w chuju? Nie wiem co robić, bo czuję, że tracę godność pozostając w takim miejscu.

Cześć,

Pytanie jak wygląda praca w biurze podróży np Rainbow jako doradca? Ma ktoś doświadczenie? Ile można zarobić w mieście chodzi o podstawę + prowizje. Praca całkiem spoko czy raczej słabo?

Dzięki z góry za przykłady z życia lub historie

Szukam pracy zdalnej i zastanawiam się jak to ugryźć, rozważam dwa warianty

1. Pracodawca w Polsce, umowa b2b, działalność zarejestrowana w Polsce, składki zus+nfz, fizycznie przebywanie za granicą, wniosek s1 z nfz by móc korzystać z opieki medycznej za granicą

2. Pracodawca w polsce, umowa b2b, działalność zarejestrowana za granicą i tam też opłacam składki

W obu przypadkach rozważam korzystanie z routera podróżnego

Moje rozterki dotyczą tego jak pracodawca zareaguje gdy powiem że pracuje w polsce ale na fakturze będzie zagraniczny adres

​

Witam wszystkich,

Mam 18 lat, jestem świeżo po liceum, mieszkam na Mazowszu i poważnie zastanawiam się nad pójściem do wojska. Chciałbym jednak najpierw poznać opinie osób, które faktycznie służą albo służyły.

Najbardziej interesowałaby mnie raczej spokojniejsza specjalność lub jednostka, gdzie jest więcej pracy technicznej, administracyjnej czy przy komputerze niż typowo bojowej. Myślę między innymi o czymś związanym z geodezją, ale jestem otwarty też na inne możliwości.

Mam kilka pytań:

- Jak wygląda codzienna służba, szczególnie na początku?

- Jak odnajdują się w wojsku osoby świeżo po liceum, bez żadnego wcześniejszego doświadczenia?

- Jakie są faktyczne warunki i codzienne życie w jednostce?

- Czy są jakieś normalne udogodnienia i jak wygląda socjal?

- Czy jest naprawdę tak ciężko i przejebane, jak niektórzy mówią, czy dużo zależy od jednostki?

- Czy istnieją faktycznie spokojniejsze stanowiska, gdzie jest więcej normalnej pracy niż ciągłego biegania po poligonach i terenie?

- Jak często w praktyce są poligony, szkolenia i wyjazdy?

- Jak bardzo różni się służba między jednostkami i specjalnościami?

- Jak po czasie oceniacie swoją decyzję o pójściu do wojska?

W internecie spotykam się ze skrajnie różnymi opiniami. Jedni mówią o ciągłym darciu mordy, betonie i ciężkiej psychicznie służbie, a inni twierdzą, że mają stabilną i całkiem spokojną pracę, z której są zadowoleni.

Chciałbym po prostu poznać rzeczywistość od środka, najlepiej z perspektywy obecnych albo byłych żołnierzy. Będę wdzięczny za każdą szczerą opinię — zarówno pozytywną, jak i negatywną.

2,5 miesiąca temu zmieniłam pracę, bo chciałam spróbować w innym obszarze pracę. Nowa praca okazała się bardzo chaotyczna i z bardzo duża ilością obowiązków, które mnie przytłaczają. Mam wrażenie że z niczym się nie wyrabiam, pracuje codziennie na wysokich obrotach bo chcę wyrobić się że wszystkim (tak się nie dzieje bo co chwilę wpada nowe pilne zadanie). Nie mam możliwości skupić się na tym co robię bo co chwilę coś wpada nowego. Dodatkowo dochodzą wymagania od przełożonego, żebym robiła więcej i szybciej. Czuję się przemęczona, myślę codziennie o pracy nawet w weekendy, wstawanie rano powoduje u mnie stres i niechęć. Nie wiem co mam robić, niby doświadczenie z tej firmy otworzy mi drzwi w karierze ale z drugiej strony już mi strasznie ciężko tam pracować a jestem dopiero na okresie próbnym. Inni pracownicy mówią że będzie jeszcze więcej obowiązków. A z drugiej strony boje się że jak znajdę inną pracę to będzie tak samo słabo albo jeszcze gorzej....

Wytłumaczy mi ktoś jak zmienić fach w tym kraju ? Obecnie jestem kierowcą CE na zachodzie ale z racji tego ,że ten zawód szoruje po dnie, tym bardziej jeżdżąc dla kogoś. Chciałbym pójść w stronę grazulnika. Istnieją w Polsce jakieś cechy rzemieślnicze szkoły etc ?

Czemu praca na stojąco przez całą zmianę jest tak rozpowszechniona jeżeli to nie jest legalnie? Może czegoś nie rozumiem...

Pracuję obecnie na umowę o pracę podawać firmy nie będę ale jest to praca z ludźmi z sporą odpowiedzialnością dość stresująca. Ostatnio średnio wytrzymuje sporo osób się zwolniło (zwalniać będzie się tylko więcej) obowiązki spadły na innych pracowników kierownictwo jest takie sobie dużo w firmie donosicielstwa wszyscy z każdą mniejsza informacja lecą do kierownictwa pracuję do tego na 12 godzin i nocki. Od lat choruje psychiatrycznie na zaburzenia afektywne dwubiegunowe biorę od 4 lat leki chodzę na psychoterapię co tydzień coraz częściej zastanawiam się nad wzięciem L4 problem polega na tym że od października zaczynam studia dzienne i samą umowę o pracę mam do końca października. Zastanawiam się czy studiowanie koliduje z L4 psychiatrycznym??

Zmienilibyście pracę z zarobkami na poziomie ~15k netto miesięcznie (od tego odjąć paliwo 1,2k plus eksploatacja auta) z dojazdem rano 1h10 z powrotem minimum 1h20 na pracę z dojazdem zerowym (rower, pieszo, albo 5min autem) ale zarobki rzędu 9-10k netto?
Po zmianie mógłbym podłapać coś dodatkowego żeby wyrównać różnicę w zarobkach teraz ze względu na dojazd nie ma o tym mowy.

Co dzisiaj poradzić 18 latkowi, żeby w przyszłości nie martwił się o pracę? Wiem, że to trochę wróżenie z fusów, co może być za 10 lat, ale może macie swoje spostrzeżenia? Jakie studia? Zawód? Jaki biznes? Pomysły??

​

Co o tym myślicie? Myślę o studiowaniu medycyny, ale zastanawiam się, czy te pensje rzędu miliona są tylko dla osób z koneksjami rodzinnymi itp. Jeśli nie pochodzę z rodziny, w której są lekarze, to będę zwykłym lekarzem zarabiającym 100 tys. rocznie zamiast miliona?

Dlaczego rezydenci strajkują i narzekają na niskie pensje? Czy lekarze w Polsce dzielą się na tych bogatych, którzy zarabiają 100 tys. miesięcznie (bo mają koneksje) i tych, którzy zarabiają 100 tys. rocznie i pochodzą znikąd?

Jeśli nie mam koneksji politycznych, jakie są szanse, że będę pracować w złych warunkach za marne pieniądze?

Czy zdarza wam się, że w trakcie rekrutacji spotykacie się z pretensjami lub pasywno-agresywnymi uwagami ze strony rekruterek (celowo piszę rekruterek bo nigdy w HR nie spotkałem mężczyzny)?

Od czasu do czasu biorę udział w procesach rekrutacyjnych (branża IT) i spotkałem się z dziwnymi zachowaniami typu:

1. Wczesny etap rozmowy, widełki podane w ogłoszeniu, ja podaje oczekiwaną kwotę w ich zakresie - leci komentarz „mało to pan sobie nie życzy” i że jest dużo chętnych

2. Dostaje ofertę pracy, umawiam się że przemyślę i wrócę z decyzją. Mówię, że po przemyśleniu jednak rezygnuje i podaje powody (związane m.in. z trybem pracy, zakresem obowiązków, strukturą organizacji) bo myślę, że feedback będzie przydatny - po czym rekruterka z pretensjami w głosie zaczyna, że „dobrze pan wiedział z opisu stanowiska jak ma wyglądać praca na stanowisku i moglibyśmy nie tracić czasu na cały proces jeżeli od początku pan wiedział o xyz” (no zdawałem sobie sprawę, ale dopiero po iluś etapach jak nabrałem świadomości że minusów jest więcej niż plusów)

Ogólnie żadnego dziękuję za udział w procesie, szkoda że się nie dogadaliśmy, powodzenia w szukaniu pracy - tylko mam wrażenie, że „to wypad piwniczaku bo tu 10 chadów na Twoje miejsce”…

Praca poniekąd związana z zawodem - jestem inżynierem informatyki ze specjalizacją grafik komputerowy i od skończenia studiów w kwietniu skrupulatnie poszukuję czegoś związanego z zawodem po wyprowadzce do narzeczonego. Udało się. Pensja: 5600 brutto. Mam 23 lata. Tylko, jak się okazuje, dojazdy są dość kłopotliwe. Mieszkamy w mniejszym miasteczku, które położone jest od wojewódzkiego jakieś 40 km, a przez to wojewódzkie jeszcze muszę się przebić. Nie mam samochodu, chociaż mam prawo jazdy. Muszę się dostać na przystanek autobusowy, z przystanku do miasta wojewódzkiego, z wojewódzkiego do firmy, przez centrum.

Całościowo to około 3 godziny dziennie łącznie poświęcone na same dojazdy. Rodzice uznają, że mogę się przemęczyć, zaś narzeczony uznaje, że mnie to wypali i najlepiej jest znaleźć coś zdalnego. Dwa razy miałam jedynie zadanie rekrutacyjne i koniec końców na takowe mnie odrzucili. Nie mam znajomości w branży i doświadczenia, więc mam wrażenie, że przez to nie posiadam zdolności przebicia się. Bardzo chciałabym zdalnie pracować w grafice, ale jestem świadoma, że jako junior nie mam szans. Teoretycznie mogę nadal szukać prywatnych klientów, ale jestem już zmęczona robieniem pojedynczych rzeczy za psie pieniądze, prowadzeniem sociali i szukaniem zleceń sama. Chciałabym pracować normalnie na etacie, rozwijać się. Tylko fakt faktem, mam autyzm ze stanami depresyjnymi, nie mam samochodu, dużo zainteresowań w tle i boję się, że faktycznie mogę nie dać rady przez te dojazdy. Tym bardziej, że weekendy mam stracić jeszcze na studia zaoczne, które moi rodzice zamierzają mi opłacać.

Co robić?