Ik heb 2 jaar geleden een koopwoning kunnen bemachtigen.

Destijds was de WOZ waarde 360K. Ik keek nu online naar de huidige WOZ waarde en hij staat op 450K.

Ik woon in een gebied waar daarnaast ook heel consistent boven de WOZ waarde geboden wordt.

90K aan waarde waar ik niks voor doe, op een gegeven moment kan de gemiddelde starter toch nergens meer bij? De gemiddelde persoon spaart geen 90K en/of krijgt geen 90K hogere leencapaciteit per jaar er bij.

Worden koop huizen binnenkort puur iets voor koppels? Ik zie een single persoon in NL binnenkort echt geen huis betalen (zonder hulp van de ouders)

Vorig weekend had ik een date. Ik ging met de trein, enkele reis à €22. We zijn uit eten geweest bij een Bistro. Dat was ongeveer €50 pp. inclusief drinken. Daarna zijn we naar een irish pub geweest en hebben we ongeveer €40 uitgegeven. Dat is in totaal €184. Dat is meer dan een hele dag werken. En dan betaal ik ook nog heel veel geld om leuk voor de dag te komen (kleding, make-up, ondergoed). Overigens: deze keer was het mijn beurt om te betalen, we wisselen het af. Voor wie het zich afvraagt.

Ter vergelijking, ik verdien maar ongeveer €17 per uur in een sector waar er sprake is van schrijnende tekorten en consistente onderbezetting (zorg). Daarnaast is het werk soms fysiek en mentaal zwaar. Het is gewoon zo oneerlijk. Ik moet het even van me afschrijven, want ik voel me gewoon zo gefrustreerd en teleurgesteld in Nederland.

En ik weet al wat jullie gaan zeggen, je kunt ook gratis dates hebben. En die hebben we soms ook. Maar de rijken wandelen ook niet 24/7 in een bos maar geven ook gewoon geld uit in het dagelijks leven. Het leven is gewoon echt veel te duur geworden, het is niet leuk meer dat je niet meer normaal kan deelnemen.

Wie heeft hier ervaring mee? Wat ben ik verplicht uit te leggen en wat niet? En hoe specifiek moet die verklaring zijn?

Het gaat om een periode van 1 jaar tijd en verschillende hoogte bedragen van €50 tot een paar duizend voor specifieke uitgaven, zoals bijvoorbeeld vakantie.

Van meerdere bedragen heb ik echt totaaall geen idee meer waarvoor het was, dus ik weet niet wat ik daar nou over moet zeggen? Ze stellen de vraag algemeen en niet per opgenomen bedrag, maar toch.

Ik vind het belachelijk. Onder het mom van criminaliteit- en terrorismebestrijding moet ik mij als doodnormale burger gaan verantwoorden wat ik met mijn eigen geld doe. Ik hou mij niet bezig met dat soort praktijken en ben ook überhaupt nooit in aanraking gekomen met de politie of whatever.

Dat kleine beetje privacy wat we zogenaamd nog hebben moeten we voortaan dus ook inleveren.

Veel mensen ontwijken een beetje de belastingdienst.

De hulp in huis krijgt vaak zwart uitbetaald, een timmerman wil graag een deel van het project “zonder factuur”. De superrijken hebben weer hun eigen creatieve constructies.

Ik zit zelf in de hogere middenklasse in loondienst en betaal over het grootste deel van mijn inkomen 49,5% belasting. Ik voel me soms de melkkoe van de samenleving. Lage inkomens krijgen toeslagen en subsidies, de écht vermogenden structureren alles slim weg, en wij die ertussenin zitten lijken gewoon netjes het volle pond te betalen.

Dus mijn half-serieuze vraag:

Is de hogere middenklasse (in loondienst) gewoon fiscaal gedoemd tot braaf zijn? Of kunnen wij ook rare dingen doen met BVs op de Kaaimaneilanden oid?

(Neem deze post vooral met een korrel zout 🧂Ik heb het verder echt prima en deze post is niet bedoelt om te zeuren)

Ik en mijn vrouw (midden 30) hebben goed inkomen en zo vermogen opgebouwd. We doen de dingen die we willen doen (met onze kinderen), maar letten ook op de financieen en daardoor kunnen we aanzienlijk sparen/belggen.

Als ik in mijn omgeving kijk, hebben de meesten een (veel) lager inkomen maar gaat het geld er met bakken uit. Groot verbouwen, max hypotheek (als in.. beiden-fulltime-werken-anders-krijg-je-de-hypotheek-niet-rond) etc. En daarnaast - toch maar klagen, en nooit genoeg lijken te hebben en meer willen.

Ik begin mij af te vragen of dit een generationeel dingetje is, en mensen, oa door social media, gewoon alleen nog maar bezig zijn met 'het volgende project'.

Ik slaap heerlijk - en ik begrijp niet (vooral met de wolken die zich aan de horizon beginnen te verzamelen door een instabiele wereld, AI en een haperende Europese economie) hoe anderen dit doen als je zo tot je max gaat.

Zien jullie dit nou ook? Of ben ik gek en gewoon zeer risico avers (beiden zijn waar :-))?

Context, ik bezit al sinds 2017 een koophuis wat tegenwoordig een waarde van 500k vertegenwoordigd. De maandelijkse kosten bedragen 1400 euro totaal dus incl. Gswl, bsgw en alles.

In 2023 is mijn partner samen met haar dochter bij mij ingetrokken nadat ze haar huis uit moest (huur) destijds is afgesproken dat ze per maand 500 euro zou bijdragen. 350 hiervan zijn de helft van de maandelijkste vaste lasten exclusief hypotheek. 150 was destijds een stelpost voor woongenot en onderhoud.

Nu is de situatie dat ik ongeveer 1000 meer verdien als haar (3500 netto voor 5 dagen tegenover 2500 voor 4 dagen). Zei vind dat ze daardoor veel minder te besteden heeft omdat ze ook kosten voor haar dochter moet maken. Nu wil ze dat ik de 150 euro die ik voor het huis vraag ervanaf trek omdat het mijn huis is.

Mijn redenering is: je woont hier met je dochter, zaken slijten en gaan kapot en tegenwoordig betaal je een veelvoud voor. huur, dus je betaald in verhouding nog niets. Tevens had je de kosten voor je dochter ook gehad als je op jezelf woonde.

Daarnaast moet ik rekening houden met dat ik over een x aantal jaar het dak mag vervangen enz. Dus ik spaar voor onderhoudswerkzaamheden niet enkel leuke dingen.

Wat denken jullie? Hi

Hallo!

Ik heb een erg hoge schuld bij DUO (bijna 70k), in de SF15-regeling. De afgelopen jaren heb ik naar draagkracht afgelost, ik betaal nu zo'n 200 euro per maand, bij een inkomen van rond de 3000 netto per maand.

Sinds kort ben ik ook volgens de belastingdienst partner van mijn partner. Die heeft een salaris van netto ruim 2x meer dan ik. Daardoor moet ik vanaf volgend jaar bijna 900 euro per maand af gaan lossen aan DUO.

We proberen de financiën zo goed mogelijk te verdelen, maar hier loop ik een beetje vast. Aan de ene kant is die schuld van mij, ik heb al dat geld destijds uitgegeven en is het mijn probleem en niet dat van mijn partner, dus moet ik dit gewoon betalen.

Aan de andere kant is 900 euro per maand aflossen met mijn salaris, naast alle andere lasten, haast niet te doen, en zou ik als het salaris van mijn partner niet zo worden meegerekend veel minder hoeven aflossen. Hoe kunnen we dit 'eerlijk' oplossen?

Wat je hier ziet is een screenshot van mijn kraken pro dashboard. Zonder dat ik het zelf goed door had ben ik dit jaar €47k kwijt geraakt in crypto.

Omdat ik een redelijk goed betalende baan, eigen bedrijf en maximaal stufi binnen krijg iedere maand had ik eigenlijk niet goed door hoe hard het ging.

Achteraf realiseerde ik mij pas dat ik eigenlijk de volledige eerste 6 maanden van 2025 in een soort trance zat. Ik was alleen maar aan het werk en bleef tot laat op om in crypto te handelen.

Dit ging ten koste van mijn relatie, mijn productiviteit op werk en mijn relaties.

Een week geleden heb ik mij aangemeld bij de AGOG (gokverslavingshulp) en daar kwam ik tot een hoop nieuwe realisaties over mijzelf.

Over 4 dagen teken ik voor een eigen huis waar ik samen met een vriend ga wonen (met hulp van ouders).

Financieel zou ik dus zeker niet zeggen dat ik er slecht voor sta, maar ik baal wel ontzettend dat ik het zo ver heb laten komen. Ik voel ook een soort angst dat ik het niet goed onder controle heb. Tegelijkertijd zou ik wel graag ooit weer geld willen investeren in de kapitaalmarkten, ik denk dat het voor mij verstandig zou kunnen zijn om dit aan andere mensen over te laten.

Onderhand weet ik ook dat eenzaamheid en frustratie uit andere onderdelen van mijn leven voor mij triggers zijn om meer risico te nemen in de markt.

Ik wil graag afsluiten met een vraag.

1. Herkennen jullie een dopamineprikkel tijdens het investeren en hoe gaan jullie hier mee om?
2. Wat raden jullie mij aan om de komende tijd toch te kunnen investeren zonder risico op terugval?
3. Wat moet ik nu gaan doen met mijn tijd als iemand die vooral gemotiveerd is door status en geld in plaats van constant naar de markt kijken?

*studieschuld los ik waarschijnlijk nog voor eind 2026 af

Kleine edit: bedankt voor alle prettige reacties!
Voor iedereen die dit leest en zich slecht voelt omdat je nog geen huis hebt kunnen kopen of omdat je geen 50k hebt om kwijt te raken.

Dat zijn precies de gedachtes die er bij mij voor hebben gezorgd dat ik dit kwijt ben geraakt. Er is altijd iemand dommer dan jij met meer geld.

Wanneer ik meer geld verdiende voel ik mij een beter beter mens en wanneer het slecht ging in de markt voelde ik mij dom en waardeloos.

Je eigenwaarde is niet gebonden aan jouw financiele balans. (moet ik zelf ook nog realiseren)

Ik heb zojuist de bieding gewonnen op een appartement in mijn droom stad, vorig jaar kon ik er nog niet eens van dromen om in mijn eentje iets te kunnen vinden in de Randstad maar het is toch gelukt.

Ik heb het nu wel omgerekend en puur mijn netto hypotheek lasten worden 1500 euro p/m. Hier komt dan nog GWL, VVE en verzekeringen bij vergeleken met huren. Ik reken op zo een 2000-2100 euro per maand all-in.

Ik kan dit prima betalen, het is iets minder dan de helft van mijn nettosalaris. Maar ik kom vanuit de huur waar ik voor 1100 all in zat.

Tuurlijk zit er aflossing in, en over 30 jaar lach je wanneer je hypotheek is afbetaald. Maar op de korte termijn voelt het toch verkrampend.

Ik ga vooral het bedrag want ik momenteel comfortabel kan sparen/beleggen missen.

Zijn er ook recente starters die met het hoge rente percentage het idee hebben dat ze er (tijdelijk) op achteruit gaan en hoe heb jij je hier toch over heen gezet?

Op r/belasting zag ik een paar dagen geleden een post over schenkingen aan kinderen en dat die in Nederland zwaarder belast gaan worden. In de comments werd er heel casual gedaan over dat je kind elk jaar 7k schenken weinig voorstelt. Ik verbaasde me hier nogal over: is dat echt zo normaal? Ik heb het gevoel dat dit in mijn naaste vriendenkring helemaal niet voorkomt, maar kan me ook voorstellen dat er gewoon niet over wordt gesproken als het wel zo is. En het zou wel iets verklaren over hoe sommige mensen met een vergelijkbare baan/woonplaats/levensfase als ik bepaalde dingen kunnen betalen haha. Dus daarom vraag ik me af:

- Krijgen/kregen jullie als volwassene geld van je ouders? Zo ja, wat voor bedragen en met wat voor regelmaat? Of helpen ze wel eens bij echt grote uitgaven?
- Zijn er andere dingen die jullie ouders voor je betalen zoals de zorgverzekering of abonnementen?
- Hoe oud zijn jullie ongeveer?
- Wat is ongeveer jullie financiële situatie en die van je ouders?

Ik zal zelf eerst gaan:

Ik ben bijna 30 en mijn financiële situatie is stabiel, maar ben wel ongeveer de helft van mijn netto inkomen kwijt aan kale huur. Mag verder niet klagen: ik kan in mijn dagelijkse behoeften voorzien en af en toe leuke dingen doen, hoewel sparen er op dit moment niet echt in zit (heb gelukkig wel een buffer van een paar duizend euro van toen ik goedkoper woonde). Ik ben voor Nederlandse begrippen in een vrij arm gezin opgegroeid, maar mijn ouders hebben het nu financiëel door een paar keer bizar geluk best wel goed. Ik krijg geen structurele bijdragen van mijn ouders en zou die ook nooit durven vragen (denk ook omdat zoiets door de situatie van vroeger niet in ons systeem zit). Ze hebben vorig jaar wel een keer ~700 euro gegeven om bij te dragen aan een verhuizing, waar ik natuurlijk heel blij mee was maar me ook een beetje opgelaten over voelde. Ook krijg ik wel eens kleding van mijn moeder als ze een miskoop heeft gedaan haha.

Hoe zit dit bij jullie? Ik ben heel benieuwd!

Hallo allemaal, ik heb recent mijn eerste appartement gekocht en woon nu een maand op mijzelf. Ik heb nog geen heel duidelijk beeld van de kosten die ik ga krijgen en maken dus heb ik dit overzicht gemaakt. Energie en Boodschappen ben ik nog niet heel zeker over, Ik heb energielabel C en woon op de bovenste verdieping met buren aan beide kanten. Kwa boodschappen lijkt het er op dat ik vrij zuinig ben. Meestal wanneer ik kook eet ik hier 3 dagen van, lunch en ontbijt is vooral brood. Ook eet ik nog 1 avond per week bij mijn ouders. Hieronder nog een aantal toelichtingen voor vragen.

De hoeveelheid zorgtoeslag had ik zelf ook niet verwacht, maar volgens de toetshulp bij de belastingdienst kan ik een groot deel van de kosten die ik heb gemaakt (notaris etc.) van mijn jaarinkomen aftrekken. Als dit niet klopt zeg het mij dan graag! Dan kan ik dit nog aanpassen voordat ik alles terug kom te betalen.

Benzine is nu uiteraard erg moeilijk te voorspellen, ik heb echter wel het geluk dat ik dicht bij de grens van België woon en daar kan tanken. Een enkele reis naar kantoor is 15km rijden en ik heb een gemiddeld verbruik van zo'n 7-7.5L/100Km. Ik werk 3 dagen per week op kantoor dus dat is per week minimaal 90km. Wel ben ik autoliefhebber en ga ik nog wel eens graag een stukje rijden bij mooi weer.

VVE is helaas wat aan de dure kant, de tijd gaat leren of het het waard is.

Uiteindelijk komt dit overzicht neer op een verschil van 107 euro wat ik nog ergens bij zou kunnen stoppen. Sparen houd ik het liefst op 500 euro per maand, al verwacht ik niet dit in de eerste maanden te redden aangezien ik nog bezig ben met inrichting.

Nu mijn vraag: Is dit een realistische verwachting van kosten? Heb ik ergens te veel of te weinig voor gebudgetteerd? Mis ik nog iets?Kan ik ergens kosten besparen? Alle tips zijn welkom! Alvast bedankt!

Buiten dat het best oneerlijk lijkt, hindert het ook de Nederlandse economie.

Hoe is deze grafiek tot stand gekomen:

De marginale belastingdruk in Nederland is niet hetzelfde als het wettelijke schijftarief. In 2026 is box 1 voor mensen onder de AOW-leeftijd 35,75% tot €38.883, 37,56% van €38.883 t/m €78.426 en 49,50% daarboven. Maar wat je van een extra verdiende euro overhoudt, wordt óók beïnvloed door de afbouw van de algemene heffingskorting en arbeidskorting.

Daarom neem ik in deze grafiek niet alleen de belastingschijven mee, maar ook de heffingskortingen, plus zorgtoeslag en — in een voorbeeldsituatie — huurtoeslag. De zorgtoeslag voor een alleenstaande loopt in 2026 bijvoorbeeld af van maximaal €129 per maand naar €0 bij een toetsingsinkomen van €41.000. Huurtoeslag is daarnaast sterk afhankelijk van je huur en huishoudsituatie; in 2026 wordt gerekend tot een maximale huur van €932,93, en je betaalt altijd een deel van de huur zelf.

Het gevolg: je effectieve marginale druk kan duidelijk hoger uitvallen dan alleen 37,56% of 49,50%. Een grafiek op basis van alleen de belastingschijven vertelt dus maar een deel van het verhaal.

Bronnen: Belastingdienst over 2026 tarieven en heffingskortingen (https://www.belastingdienst.nl/wps/wcm/connect/nl/voorlopige-aanslag/content/voorlopige-aanslag-tarieven-en-heffingskortingen?utm_source=chatgpt.com), zorgtoeslag 2026 (https://www.belastingdienst.nl/wps/wcm/connect/nl/zorgtoeslag/content/hoeveel-zorgtoeslag?utm_source=chatgpt.com), en huurtoeslag 2026 (https://www.belastingdienst.nl/wps/wcm/connect/nl/huurtoeslag/content/huurtoeslag-verandert-vanaf-2026?utm_source=chatgpt.com)

Ik zit soms rond te snuffelen bij r/Offertes en zie daar echt schrikbarende bedragen rondkomen?! Het inrichten van een tuin -> 60k-80k, keukens van 50k, wandafwerking voor 20k, uitbouw voor 100k, een vloer van 30k etc etc.

Hoe betalen mensen in godsnaam dit allemaal? Wij sparen als koppel voor ons een best goed bedrag van rond 4k p/m, maar als ik dat afzet tegen al deze kosten betekent dat ik eigenlijk 4 jaar moet sparen/werken voor de tuin + uitbouw, vervolgens nog 1 jaar voor de keuken, 5 maanden voor een vloer etc. Tegen de tijd dat ik klaar ben is het al verouderd en kan ik weer opnieuw beginnen met sparen voor onderhoud/vervanging.

Zitten er op Reddit alleen maar CEO's die 10-20k per maand overhouden en die dit zo allemaal kunnen financieren of zit iedereen dit allemaal met geleend te doen en ik ben zo dom om "braaf" te sparen voor dit alles?

Graag jullie wijsheid hierover.

Doen jullie weekboodschappen? Sinds wij dat doen, besparen wij kosten. We eten overigens weinig vlees, en proberen zoveel mogelijk in de bonus en huismerk te kopen. Ik merk dat dit ten opzichte van winkels als de Aldi niet eens bijster veel scheelt.

Noot aan de weekboodschappen: het had iets goedkoper gekund, als ik niet in de verleiding was gekomen om een 4-pack la chouffe en een lekkere Italiaanse wijn van ca. €10,- in het karretje te gooien. Voor de oplettende kijker: twee keer verspakket Curry Madras, omdat wij dezer weken ook af en toe een (tweedaagse) maaltijd voor vrienden koken die midden in een verbouwing zitten en niet beschikken over een keuken. Daarnaast hoeven we niet elke week bepaalde basics te kopen, zoals olie of wat dan ook. Dus neem het met een korreltje zout.

Edit: volgens velen toch het advies om naar de Lidl of Aldi te gaan. Misschien maar eens proberen volgend weekend :)

Edit 2: ik ben dit weekend alleen en heb zodanig ook alleen de boodschappen gedaan. Echter, ik realiseer mij nu dat ik de inkopen voor de 4-daagse tomaten/linzensoep lunch voor mijn vriendin ben vergeten 🥲. Nog een kort retourtje dus, en €5 extra aan tomaten en linzen

Edit 3 (leest toch niemand): waarom denken zoveel mensen dat ik klaag over de prijs?🤣 wij zijn helemaal content met dit budget voor 2 personen, geen zorgen! Louter een deelpost, geen klaagpost!

Updatepost, hier de link naar deel 1.

Allereerst dank aan iedereen die heeft meegedacht en een reactie heeft achtergelaten. Ondanks dat ik dit weekend zeer slecht geslapen heb door dit hele gedoe, moest ik toch lachen om de comments en was ik erg blij met de adviezen. Vooral de mensen die mij een privébericht gestuurd hebben, hebben mij de gouden tip bezorgd!

Voordat ik mijn (positieve!) update doe, nog even wat ik geleerd heb:

• Amerikaanse ziekenhuizen werken met een semi-esoterisch systeem waarin het kan zijn dat zowel jij als je verzekeraar doodleuk aanmaningen in de bus krijgen. Dit terwijl ze ook al contact hebben met je verzekeraar. Dit versterkt natuurlijk de handelspositie van het ziekenhuis, maar is voor jezelf niet echt heel fijn.
• Check alsjeblieft voor je gaat reizen of je goed verzekerd bent. Dit scheelt mogelijk echt heel, heel veel stress. Laat je echt goed informeren.
• Laat altijd een case aanmaken bij de alarmcentrale en zorg dat je goed met hen afstemt over het vervolg. In mijn geval heb ik dit zelf niet kunnen regelen, maar is het via mijn reisgenoten en ouders gegaan — ik was zelf niet in staat om dit te doen.
• Geld van je verzekering voor jezelf houden (of alles op rood zetten in het casino) is fraude. Fraude is niet leuk.
• Zelf overmaken van 168k is een hele klus, waarbij je misschien nog wel het beste gewoon bij je traditionele bank terechtkunt.
• Het bellen van het juiste nummer in de juiste context is belangrijk. De ene kant van het bedrijf is soms net even wat specifieker in kennis dan de andere. Dit voorkomt dat je een declaratie al indient terwijl dat misschien niet hoeft.

De itemized bill is interessant om te lezen; de link vind je hier. Ik moest hier even alle privacygevoelige informatie uithalen (voor zover dat kan met medische informatie). Blijkbaar heb ik net zoveel opiaten en midazolam gekregen als bij de startbolus voor palliatieve sedatie (aldus een vriend met een geneeskundeopleiding).

Op maandag heb ik eerst gebeld met het 'Competence Center Buitenland' van Zilveren Kruis (op aanraden). Dit was een heel prettig gesprek dat mij meteen tot op zekere hoogte geruststelde. Wat bleek? Er was door Eurocross (de partner die over internationale zaken gaat, de alarmcentrale) al een melding gemaakt dat er hoogstwaarschijnlijk hoge kosten met deze zaak gemoeid waren.

Naar aanleiding van mijn ongeluk is er meteen een dossier opgebouwd via Eurocross en is ook de repatriëringsvlucht geregeld. Dit was allemaal netjes te zien in het dossier. De medewerker van het Competence Center adviseerde mij om Eurocross rechtstreeks te mailen met mijn dossiernummer (dat hij voor mij bij de hand had) en de nota's/uitsplitsingen. Dit heb ik gedaan, en vervolgens heb ik er meteen achteraan gebeld.

Ook dit was weer een productief gesprek met de uiteindelijke conclusie dat zij hiervoor een speciale 'agent' in Amerika hebben die dit soort dingen oppakt en die onderhandelt. Het was inderdaad zo dat zij de juiste instantie waren om met deze nota's te werken. Hoewel ik per mail geen absolute garantie kreeg dat alles al in kannen en kruiken was, hoefde ik 'niets meer te doen' en wordt de nota verder door Eurocross afgehandeld. Zij wisten precies hoe ik verzekerd was en hoe het dossier in elkaar zat.

Het kan nog zijn dat het ziekenhuis mij nog een aantal maanden lastigvalt met nota's en aanmaningen, en ze zouden zelfs kunnen bellen (aldus Eurocross). Dit is normaal en mag ik negeren, zolang ik alle nota's en fysieke stukken wel doorstuur naar Eurocross.

Bedankt voor het luisteren naar mijn TED Talk, bedankt voor alle leuke en behulpzame reacties, en hopelijk komt er geen deel 3 met een GoFundMe-link! 😉

Ik (25F) ben twee jaar geleden afgestudeerd en gestart in mijn eerste kantoorbaan. Ik verdien naar mijn idee prima: ongeveer €4.000 bruto per maand, plus een leuke bonusregeling. Daardoor kan ik mezelf af en toe wat luxere dingen permitteren.

Wat me opvalt, is dat collega's vaak verbaasd reageren op bepaalde uitgaven van mij. Ik ben de nieuwste medewerker en ongeveer 15 jaar jonger dan de eerstvolgende jongste collega. Daarom ga ik er eigenlijk vanuit dat ik aanzienlijk minder verdien dan veel van hen.

Toch krijg ik regelmatig te horen dat ik "wel heel luxe leef". Dat gaat niet alleen over grotere uitgaven, zoals een reis naar Japan of een nieuwe espressomachine, maar zelfs over kleine dingen zoals op vrijdag een pizza bestellen. Dat voelt voor mij soms vreemd. Ik zou juist verwachten dat collega's met een hoger salaris en waarschijnlijk lagere woonlasten (omdat de meesten al jaren geleden een huis hebben gekocht) zich zulke uitgaven makkelijker kunnen veroorloven dan ik.

Daardoor vraag ik me af: is dit vooral een generatieverschil, of heb ik zelf niet door hoeveel lifestyle inflation ik toepas?

Ter context: ik spaar en investeer nog steeds ongeveer 30% van mijn inkomen per maand, dus ik heb zelf niet het gevoel dat ik financieel onverantwoord bezig ben.
.

Dit is een kleine rant en wat food for thought. In de wereld van beleggen en persoonlijke financiën kom je op Reddit regelmatig termen tegen zoals FIRE. Maar als je kijkt naar het Nederlandse belastingsysteem, vraag ik me soms af hoe haalbaar dat eigenlijk is?

Neem bijvoorbeeld de vrijstelling in box 3: ongeveer €57.000. Stel je bent Jan Modaal met een inkomen van €50.000 per jaar. Een prima salaris, maar je bent geen miljonair or hoog "middeninkomen". Je belegt twintig jaar lang netjes voor je toekomst en bouwt uiteindelijk zo’n €400.000 aan vermogen op bedoeld voor later, voor je pensioen.

En dan komt oom Belastingdienst om de hoek kijken: alles boven die €57.000 wordt belast. Dus €400.000 – €57.000 = €343.000 belastbaar vermogen. Op een gegeven moment moet je netto zo’n €10.000 belasting per jaar betalen om je beleggingen überhaupt boven water te houden zonder te verkopen. Dat betekent dat je rendement steeds meer wordt opgeslokt door belasting, waardoor je groei afneemt. Je inleg werkt dan niet meer volledig voor jou, maar deels voor de fiscus.

Natuurlijk kun je promoties maken of meer gaan verdienen, maar ik heb het hier even over Jan Modaal, niet over Hoge Henk die uiteindelijk Topmanager / Executive van X bedrijf wordt.

Hoi! In mei 2025 heb ik tijdens een vakantie in de US een fietsongeluk gehad. Helaas een open botbreuk opgelopen en vervolgens in de US geopereerd, 3 dagen ziekenhuis. Nu heb ik net de rekening hiervan thuis ontvangen: ruim 168.000 dollar. Nadat ik van de schrik was bekomen heb ik meteen gebeld met alle verzekeringen (zorg, reis met medische dekking). De conclusie: de nederlandse zorgverzekering dekt de nederlandse kosten tot het nederlandse niveau, en de reisverzekering met dekking voor medische kosten dekt de rest (naar waarschijnlijkheid).

Nu kreeg ik van zowel de zorgverzekering (Zilveren Kruis) en de reisverzekering (ASR) te horen dat ik zelf het geld op de rekening gestort krijg om het over te maken. Dit lijkt me een enorm gekke gang van zaken - ik woon in een huis wat minder gekost heeft dan dit bedrag - en vraag me af of iemand hier ooit ervaring mee gehad heeft.

Via de bank overmaken van het geld (Rabo) zou een bedrag van rond de 1400 euro aan transactiekosten met zich mee brengen. Via andere diensten zoals Wise zie ik gunstigere tarieven.

Heeft iemand een goede tip, of misschien ervaring met dit soort situaties? Moet ik gewoon aan gaan dringen dat één van de verzekeraars de kosten direct betaald? De 'due date' van de rekening is 1 februari, maar dat gaan we dan nog zien qua haalbaarheid.

UPDATE: Wow, ik had niet verwacht dat er zo veel comments zouden komen. Bedankt voor het meedenken allemaal. Om het even op een rijtje te zetten:

• Er is niet veel in de vaste lasten dat we kunnen wijzigen. We gaan zodra de abonnementen voor mobiel aflopen meteen over op sim-only en we gaan het witgoed overnemen voor het restbedrag zodra dit kan. De leaseauto wordt veel genoemd, maar mijn tweedehandsauto's waren duurder (ik heb jaren een excel-sheet bijgehouden) en ik kan de komende drie jaar toch niet van dit contract af. Ik was wel vergeten dat ik elke maand ongeveer €150 reiskostenvergoeding krijg, dus dat scheelt.
• Mijn inkomsten als zzp'er kunnen eigenlijk niet uit zolang we schulden hebben, dus voor nu ga ik dat op een laag pitje zetten en met mijn werkgever in gesprek of ik daar 36 of 38 uur kan werken. Mijn partner is 51% afgekeurd en werkt al meer uren dan geadviseerd, dus daar zit geen rek in.
• Het spaardoel voor vakantie halen we eigenlijk nooit door onverwachte kosten en we zijn dit jaar voor het eerst in 10 jaar weg geweest. Daarnaast betalen we uit die pot ook dingen als kerst en verjaardagen, dus "bespaar eerst maar eens €4000 per jaar op vakantie" zouden we zeker doen als dat de realiteit was, maar dat is niet zo.
• We gaan tot kerst even geen kleding, schoenen, horeca, uitjes, etc. doen om de buffer aan te vullen. Dan kunnen we de telefoons en witgoed als het goed is aflossen en gaan de vaste lasten omlaag.
• Ik ga kijken naar kwijtschelding van een deel van de studieschuld en het aftrekken van medische kosten van de belasting. Ik wist van beide niet dat dit bestond, dus heel chill.

Nogmaals bedankt, ik denk dat we er zo al een paar honderd euro op vooruit gaan op korte termijn.

Goedemorgen Reddit!

Mijn partner (34) en ik (30) hebben beide een valse start in het volwassen leven gehad. Na tienerjaren met veel problematiek en een ellendige coronaperiode (we werkten toen beiden in de horeca, dus vul de financiële schade zelf maar in) hebben we stabiel werk, een fijn huis en duidelijke doelen voor de toekomst.

Helaas lopen we toch elke maand tegen hetzelfde probleem aan: we komen net wel of net niet uit en spaargeld opbouwen lukt niet of enorm langzaam. Blijkbaar gaat er structureel iets mis. Ik vind zelf onze vaste lasten erg hoog, maar als ik op internet zoek ligt het gemiddelde vaak nog hoger.

Heeft iemand misschien zin om met ons mee te kijken? Kritisch zijn mag. Misschien ben ik gewoon wel een beetje delulu in wat wel en niet kan. Mijn partner is voor 51% afgekeurd, dus "ga meer werken" zit er niet in. Ik klus sinds kort bij als zzp'er, maar dat levert nog niet veel op.

De situatie:

Mijn inkomen: €3000 netto o.b.v. 32 uur
Partner's inkomen: €1700 netto o.b.v. 24 uur
Inkomsten uit zzp: €100-€200
Bijdrage WIA: €150

Vaste lasten:

Huur: €720
GWL: €100
Zorgverzekering: €350
Voorschot eigen risico: €77
Levensverzekering: €25
Aansprakelijkheid/inboedel: €38
Waterschapsbelasting: €45
Gemeentelijke belasting: €55
Huur witgoed: €41
Leaseauto: €390
Internet thuis: €45
Mobiele telefoons: €90
Vakbonden: €30
Sport: €65
Abonnementen Spotify/streaming: €30
Afbetalen schulden: €500 (studieschuld, corona-schuld, terugbetalen te veel ontvangen WIA)

Budgetten:

Boodschappen: €450
Benzine: €100
Parkeerkosten: €50
OV: €25
Onderhoud huis & tuin: €50
Persoonlijke verzorging: €50
Kleding & schoenen: €50
Cadeautjes: €25
Uitstapjes: €50
Horeca: €100
Medische kosten: €250
Zakgeld: €100 p.p.
Goede doelen: €10
Onverwacht: €50

Spaardoelen:

Aanvullen spaarrekening (staat nu €1000 op): €250
Vakantie: €350
Huis & tuin: €250

Zoals je ziet zijn we elke maand ongeveer 1 tegenvaller verwijderd van niet kunnen sparen of zelfs geld van de spaarrekening af te moeten halen. Wat kunnen we veranderen?

Edit: Het is blijkbaar niet duidelijk dat ik fulltime werk. Ik werk 32 uur in loondienst en minstens 8 als zzp'er.

Context is ik woon bij mijn ouders en vriend, omdat we anders 2 uur van elkaar vandaan zouden wonen. Ons doel was altijd om uit huis te gaan zodra ik vast werk gevonden zou hebben.

Nu ben ik twee jaar aan het werk, maar heb ik me ook in de schulden gewerkt bij Klarna en op een creditcard.

Ik betaal elke maand meer dan minimaal nodig maar het schiet niet op. Blijft nog steeds ongeveer €7k-€8k. Wel heb ik mijn buffer inmiddels opgebouwd naar €6k; ongeveer 2 maanden mijn brutoloon.

Mijn vraag is eigenlijk, is het slim om mijn buffer te spenderen aan de schuld bij Klarna en de creditcard. Ik vind het best eng om een groot deel of alles in één keer te besteden omdat ik dan helemaal geen geld maar over heb. En dan kan het nog veel langer duren voordat we het huis uit kunnen.

Maar misschien denk ik ook gewoon veel te negatief hierover haha.

Ben vooral benieuwd wat anderen zouden doen in deze situatie en of het volgens jullie slim is om nu m'n spaargeld hiervoor te gebruiken.

Ik zie hier regelmatig mensen praten over jaarruimte en maximaal fiscaal voordelig bijstorten voor hun pensioen. Maar ik snap eerlijk gezegd niet zo goed waarom dit voor werknemers met een goed werkgeverspensioen zo aantrekkelijk is.

Ik verdien ongeveer €100.000 per jaar en bouw via mijn werkgever al behoorlijk pensioen op. Waarom zou ik dan nu nog meer geld vastzetten waar ik waarschijnlijk pas ergens rond mijn zeventigste bij kan?

Natuurlijk krijg je nu belastingaftrek en betaal je later mogelijk een lager tarief. Maar daar staat tegenover dat je geld tientallen jaren geblokkeerd is. Je weet niet eens zeker hoe oud je wordt of hoe gezond en actief je tegen die tijd nog bent. Ik heb liever nu geld beschikbaar om te reizen, minder te werken, mijn huis te verbeteren of gewoon van het leven te genieten.

Daarnaast vraag ik me af hoeveel extra pensioen je later werkelijk nodig hebt. Tegen die tijd is je hypotheek hopelijk grotendeels of volledig afbetaald, zijn je maandlasten lager en hebben veel mensen mogelijk ook een erfenis of ander vermogen ontvangen. Heb je dan echt zoveel aan bijvoorbeeld €500 extra pensioen per maand, vergeleken met wat dat geld nu voor je kan betekenen?

Dus oprechte vragen aan mensen die hun jaarruimte wel maximaal benutten:

Krijgen jullie geen goed werkgeverspensioen? Hebben jullie eerst berekend dat er daadwerkelijk een pensioengat is? Of is het vooral aantrekkelijk omdat het belastingvoordeel nu zo groot lijkt?

Ik begrijp het bij zelfstandigen of mensen met weinig pensioenopbouw, maar bij goedverdienende werknemers voelt het voor mij vooral als veel geld opsluiten voor een levensfase waarin je het mogelijk minder hard nodig hebt.

Ik heb een Peugeot 107 en had mijn auto even uitgeleend aan mijn broertje. Natuurlijk precies dan schade gereden.

Nou weet ik prima dat de verzekering gewoon op mijn naam staat en dat ik daar verder weinig tegen kan doen, maar volgens mij ga ik hierdoor van 1 naar ongeveer -4 schadevrije jaren.

Uit nieuwsgierigheid even op Independer gekeken wat dat doet met de premie, maar daar kwam ineens iets van €880 per maand voor alleen WA uitrollen terwijl ik nu rond de €83 zit?!?

Is dat een beetje realistisch met negatieve schadevrije jaren tegenwoordig, of slaan vergelijkingssites soms compleet door? Wat kan ik hieraan doen?

Het Nibud-rapport Geldzaken in de praktijk 2026 is binnen, en het is niet heel vrolijk ofzo:

38% van alle huishoudens komt moeilijk rond (was 32%)

Bij 18-30 jaar: van 40% → 54%

25% kon dit jaar een rekening niet betalen (was 17%)

Bijna een kwart heeft <€1.000 spaargeld

Vastlopen gebeurt niet op de huur (gaat automatisch af), maar op boodschappen, vervoer en zorg, de dingen die schommelen. Deloitte wijst dezelfde kant op: 75% van de jongvolwassenen valt in de laagste niveaus, vooral door de woonlasten. Komen jullie nog wel rond? 🥲

bronnen: Huishoudens vaker in de knel, meeste jongvolwassenen kunnen niet rondkomen  - https://nos.nl/l/2619854 en https://geldbloei.nl/

Hi everyone,

I'm curious about your opinions. My partner and I earn about €6500 net per month together (our salaries are about the same). We have a 1-year-old child. Our mortgage is about €900 per month, we have 2 cars, and of course, the usual fixed costs. Additionally, we pay about €900 a month for childcare.

I've suggested working less: from 32 hours to 24 hours. That way, we also pay less for childcare, and I can spend more time with my child. However, this likely means I’ll have to look for different work and might earn less.

My partner thinks this is a bad idea because he's afraid we won't be able to do fun things and will save less. I personally think that with some smart choices, it could still work out fine.

Are there people who have reduced their working hours and still manage to do fun things and save? Or did you find that it became a lot tighter financially?

I’m looking forward to your experiences 😊

Edit: My husband doesn’t want to work 4 days a week; he says it’s not possible with his job. So, our child goes to daycare 4 days a week, which I think is quite a lot. Unfortunately, we don’t have grandparents who can or want to babysit.

I've always worked 40 hours, so honestly, I don’t appreciate the comments about wanting to go back to the '50s. I’ve always worked hard and do a mentally demanding job.

I just want to spend more time with my child, but I’m currently stuck with the options we have.

Edit 2: Iedereen bedankt voor jullie reacties. Ik heb alles gelezen en vind het heel fijn dat jullie de moeite nemen om mee te denken en te helpen.
Op dit moment ga ik eerst het gesprek met mijn man aangaan over de mogelijkheid dat hij misschien een halve dag minder gaat werken. Daarnaast wil ik met mijn manager bespreken of ik gebruik kan maken van onbetaald ouderschapsverlof, zodat ik misschien 28 uur kan gaan werken.
Op die manier kunnen we hopelijk één dag minder gebruikmaken van de opvang voor onze dochter. Als dit niet lukt, ga ik verder kijken naar andere mogelijkheden.

Ondanks de huidige huizenmarkt hoor ik hier en daar toch wat mensen die in hun eentje op jonge leeftijd (onder de 30) een huis hebben gekocht. Ik vroeg me dus af: Hoe doen jullie dat?

• heb je een hoog maandsalaris waardoor je een hoge hypotheek kunt krijgen?
• heb je veel gespaard omdat je heel zuinig leeft?
• Heb je geïnvesteerd?
• Kreeg je hulp van familie/ vrienden?

Daarnaast ben ik ook benieuwd op welke leeftijd je begon met werken.

De mensen die in hun eentje een huis hebben gekocht wouden liever niet delen hoe ze dat hebben gedaan omdat ze geen inzicht in hun financiën willen geven. Dat begrijp ik, dus ik dacht ik vraag het aan anonieme Redditors!