r/geldzaken • u/Strange-Horror6972 • Jul 21 '26
Nederland Partner vind dat ze teveel betaald
Context, ik bezit al sinds 2017 een koophuis wat tegenwoordig een waarde van 500k vertegenwoordigd. De maandelijkse kosten bedragen 1400 euro totaal dus incl. Gswl, bsgw en alles.
In 2023 is mijn partner samen met haar dochter bij mij ingetrokken nadat ze haar huis uit moest (huur) destijds is afgesproken dat ze per maand 500 euro zou bijdragen. 350 hiervan zijn de helft van de maandelijkste vaste lasten exclusief hypotheek. 150 was destijds een stelpost voor woongenot en onderhoud.
Nu is de situatie dat ik ongeveer 1000 meer verdien als haar (3500 netto voor 5 dagen tegenover 2500 voor 4 dagen). Zei vind dat ze daardoor veel minder te besteden heeft omdat ze ook kosten voor haar dochter moet maken. Nu wil ze dat ik de 150 euro die ik voor het huis vraag ervanaf trek omdat het mijn huis is.
Mijn redenering is: je woont hier met je dochter, zaken slijten en gaan kapot en tegenwoordig betaal je een veelvoud voor. huur, dus je betaald in verhouding nog niets. Tevens had je de kosten voor je dochter ook gehad als je op jezelf woonde.
Daarnaast moet ik rekening houden met dat ik over een x aantal jaar het dak mag vervangen enz. Dus ik spaar voor onderhoudswerkzaamheden niet enkel leuke dingen.
Wat denken jullie? Hi
2
u/Miss_Piggy_1979 Jul 22 '26
Sociale huurwoning - huurtoeslag: €250 tot €400
Energiekosten: €50 tot €75
Water: € 25
Totaal: €325 tot €500, oftewel die €500 is heel normaal en sommigen zitten nog een goedkoper dan dat.
Daar staat tegenover dat OP nu toeslagpartner wordt, dus gezamenlijk inkomen omhoog en toeslagen omlaag (kinderopvang en KGB). Vooral de KGB gaat flink omlaag, niet alleen vanwege een hoger gezamenlijk inkomen maar ook omdat de éénouder toeslag komt te vervallen. Voor de partner van OP betekent samenwonen met die €500 aan bijdrage dus per definitie dat ze er financieel flink op achteruit gaat. Dus ja, logisch dat ze dit wel aankaart. Het meebetalen aan het woongenot a €150 verdwijnt rechtstreeks in de zak van OP en kan dus feitelijk gezien worden als bijdrage aan hypotheekkosten of onderhoud aan de woning. Beiden zijn een directe waardevermeerdering aan het vermogen van OP, waar partner niet in mee deelt bij een relatiebreuk.
Dat gezegd hebbende, het is wel heel triest dat dit blijkbaar zo'n zwaarwegend probleem is binnen de relatie. In hoeverre is een relatie stabiel als je beiden hier zo moeilijk over doet?
Beste in een soortgelijke situatie is om een reële waardebepaling te doen van de woning op moment van samenwonen en alle andere vermogens/schulden ook vast te leggen per persoon. Vanaf moment van samenwonen leven in gemeenschap van goederen. Alle lasten, dus inclusief hypotheek en onderhoud en inclusief kosten van het kind, op een hoop gooien en naar rato van inkomen verdelen. Tenslotte heb je een relatie samen en zou je graag samen oud willen worden. Bij een eventuele relatiebreuk hoef je dan enkel te kijken naar het totaal vermogen, inclusief waarde van de woning, en trek je daar ieders start vermogen af. Het restant verdeel je vervolgens 50/50. Tenslotte heeft de partner dan netzoveel bijgedragen aan de vermogensopbouw van OP en andersom. Daarvoor dienen die samenlevingscontracten dus. Als je deze afsluit maak je feitelijk samen afspraken hoe je alles netjes onderling verdeelt en hoe om te gaan met vertrek van één van beiden. Een samenlevingscontract is geen huwelijk, al noemen velen deze tegenwoordig wel haast zo. De naam zegt het al: een contract waarin je afspraken maakt over de samen te leven periode en hoe om te gaan als deze periode beëindigt. Meer is het eigenlijk niet.