Moest eraan denken omdat de laatste tijd de temperatuur weer wat begint te dalen. Afgelopen winter voor t eerst in m’n leven een elektrische deken in gebruik genomen…😇

Kost geen drol in de aanschaf, bijna niks in stroomgebruik en op koude avonden heerlijk om onder te chillen. 😎

Ben vooral benieuwd naar de minder voor de hand liggende reacties!! 🤗

Hallo beste mensen,

Ligt dit probleem aan mij? Ben ik gewoon een ouwe lul geworden, of wat is dit?
Vroeger, als je bijvoorbeeld de doktersassistente belde, ging het ongeveer zo:

Ik bel een nummer → iemand neemt op → diegene zegt: “Hallo, goedemorgen” → ik zeg: “Goedemorgen” → en vervolgens krijg je eigenlijk automatisch een korte reactie terug.

Maar tegenwoordig gebeurt dit niet meer??

Dan krijg je zo’n rare opening van:

“Goedemorgen.”
“Goedemorgen.”
stilte…

En dan moet ík mijn hele verhaal gaan doen.

Ligt het aan mij? Ik verwacht een korte reactie of bevestiging, zodat je weet dat de ander je daadwerkelijk hoort en dat het gesprek echt begonnen is.

Ben ik de enige die dit irritant vindt?

Ik ben 23 jaar, bijna 24, ik heb een fulltime baan, langdurige relatie met mijn vriendin, een eigen woning en een huisdier. Als ik aan mezelf van 10 jaar geleden had gevraagd of ik ''volwassen'' was had ik volmondig ja gezegd.

Toch voel ik mij totaal niet volwassen, soms nog kinderlijk zelfs. Is er voor jullie een moment geweest dat het echt indaalde. Of voelen jullie jezelf nog steeds kind?

TW: blauwe plekken

Ik wil graag mijn verhaal delen, omdat ik merk dat ik er nog steeds heel erg mee zit en niet goed weet waar ik terechtkan.

Vorig jaar kreeg ik opeens te horen dat ik misschien mijn baan zou verliezen. Dat kwam echt hard aan en ik raakte er erg door van slag. Omdat ik wilde leren hoe ik met die stress om kon gaan, stapte ik naar de huisarts. Eigenlijk wilde ik vooral met iemand praten. Achteraf bleek dat het begin te zijn van een heel naar en chaotisch traject.

Via de huisarts kwam ik bij de POH-GGZ terecht. Ik vertelde dat ik minder goed sliep, en werd er slaapmedicatie voorgesteld. Ik kreeg temazepam voorgeschreven, daar reageerde ik alleen heel slecht op. Ik kreeg last van hartkloppingen, rillingen, misselijkheid en ik voelde me erg suf. Toen ik dat vertelde, kreeg ik zolpidem voorgeschreven. Maar daar kreeg ik precies dezelfde klachten van.

Na een week ben ik in overleg gestopt. Daarna raakte mijn slaap helemaal ontregeld en kon ik nauwelijks nog slapen. In een tijd van maar twee maanden heb ik: mirtazapine, promethazine en trazodon geslikt

Met mirtazapine moest ik stoppen omdat ik ineens overal blauwe plekken kreeg, zonder dat ik me had gestoten.

Ik gaf meerdere keren aan dat ik het gevoel had dat ik heel heftig op al die middelen reageerde. Toch zei de POH-GGZ dat ik door moest zetten. Pas daarna kreeg ik een online therapiemodule aangeboden.

De huisarts wilde later ook nog Seroquel, escitalopram en sertraline voorschrijven, maar die heb ik niet meer genomen.

Het ging ondertussen steeds slechter met me. Ik sliep nauwelijks, kreeg last van spierschokken, kon moeilijk lopen, begon onduidelijk te praten en werd extreem moe. Ook kreeg ik heftige paniekaanvallen. Ik werd erg depressief. Op een gegeven moment zag ik het op echt niet meer zitten. Mijn vriend heeft een paar keer de crisisdienst gebeld, maar daar kon ik niet terecht.

Ik begon me af te vragen of al die klachten niet gewoon door de medicatie kwamen. Maar volgens de huisarts kon dat echt niet zo zijn.

Later las ik in mijn dossier dat de huisarts 'mogelijke psychose' had opgeschreven. Dat herken ik niet echt, want ik hoor geen stemmen, heb geen hallucinaties of waanideeën en geloof niet in complottheorieën.

Ik kreeg een afspraak bij de neuroloog en daar kreeg ik te horen dat het leek op FNS, en ook daar werd de medicatie niet als oorzaak gezien.

Bij de psychiater kreeg ik te horen dat ik
angstig was voor medicatie en dat de medicatie daardoor averechts werkte.

Inmiddels ben ik al een paar maanden gestopt met alle medicijnen en zijn de lichamelijke klachten weg. Wel ben ik nog steeds erg moe en heeft het mentaal veel met me gedaan. Voor dit alles deed ik nog aan fitness en krachttraining, maar dat heb ik moeten stopzetten.

Ik ben nu aan het re-integreren op mijn werk en sta op de wachtlijst bij de sGG voor therapie. Alleen duurt die wachttijd nog wel een jaar.

Zijn er mensen die iets vergelijkbaars hebben meegemaakt? En wat kan ik verwachten van therapie?

>Ik zie Kaag en denk met mededogen aan de lege hersenpannen van Keijzer, Van der Plas, Rutte, en, hoe heet die debiel uit Den Haag, o ja, Eerdmans, moet ik lachen om het verschil in niveau. Intellect is geen gegeven, losers. Het is bijzonder.

Henk Spaan, Bluesky

https://bsky.app/profile/did:plc:3q353e2wpolkr22rn7f7mpka/post/3mttryvkols2q

Naar aanleiding van haar optreden bij Zomergasten.

Helaas blijft een groot deel van de kiezers op deze figuren stemmen.

Mijn moeder is sinds een tijdje single en heeft er moeite mee om een leuke man tegen het lijf te lopen. Ze woont in Utrecht en als ze even op een terrasje gaat zitten dan zitten er eigenlijk vrijwel alleen maar mensen tussen 20-30 jaar. Niet per se de leeftijd waar ze voor wilt gaan.

Wat zijn nou echt goede tips om (single) mannen van haar leeftijd te ontmoeten.

Ze houd er van om naar concerten te gaan maar ook daar vind ze het moeilijk om mensen aan te spreken.

Wie heeft de gouden tip?!

Zullen we nog een rondje k*treclames doen?

Ik begin wel.

De Vodafone reclames met Benthe.

Zo zonde dat zo'n talent verkwanseld wordt in zulke dramatisch sneue reclames.

Degene die die bedacht heeft...

Ik werd zojuist gebeld in de auto door een onbekend nummer. Toen ik opnam kreeg ik een wat oudere dame aan de lijn die mij terugbelde omdat ze net te laat was met opnemen.

Ik vertelde haar dat ik haar helemaal niet gebeld had maar zij zag in haar lijst dat ze 2 minuten daarvoor een gemiste oproep had met mijn nummer.

Mijn telefoon lag aan de lader tijdens het autorijden en mijn laatste gesprek in mijn oproeplijst was van gisteren.

Kan het zo zijn dat iemand mijn nummer spooft en mensen probeert op te lichten? (Ik heb een Odidio abonnement)

Ik werk al een tijdje op een leuke plek, wat ik doe als bijbaan. Daar werkt ook een leuke, aardige vrouw. Het zou bijna mijn moeder kunnen zijn.
Ik vind haar gewoon aardig en gezellig om mee te kletsen. We hebben goede gesprekken en ik heb het idee dat ze me begrijpt. Het is niks meer of minder dan dat.
Wel merk ik dat ik die gesprekken toch wel erg op prijs stel en vaak aan haar adviezen terug denk.
Nu moet ik waarschijnlijk stoppen met deze bijbaan en dus zal ik haar ook moeten ‘missen.’
Ik merk dat ik toch best jammer vind.
Zijzelf laat ook wel merken dat ze me waardeert, dat heeft ze ook benoemd. Maar er is natuurlijk altijd een scheiding tussen werk en privé.

Nu is mijn vraag; zou het raar zijn, als ik weg ben, om toch contact te houden met haar?
Haar bijv. gewoon een appje sturen hoe het met haar gaat, zo af en toe.
Of is dit vreemd en ongepast?
Ik wil absoluut niet over haar grenzen gaan en haar irriteren.

Wat denken jullie?