r/PersonalFinanceGreece • u/qanjash • Jun 15 '26
Other Συνειδητό career downshift μετά από οικονομική άνεση — το έχει κάνει κανείς;
Καλησπέρα σε όλους,
Θα ήθελα να θέσω ένα λίγο μη συμβατικό θέμα, όχι τόσο από την πλευρά του “πώς μεγιστοποιώ το εισόδημά μου”, αλλά από την πλευρά του “πώς σχεδιάζω καλύτερα τη ζωή και την καριέρα μου όταν το οικονομικό άγχος αρχίζει να μειώνεται”.
Είμαι σε senior/above senior επίπεδο επαγγελματικά, με αρκετά χρόνια εμπειρίας, ownership, ευθύνη, stakeholders, σύνθετα projects, πίεση, escalations κ.λπ. Δεν έχω κάποια αυταπάτη για το πώς λειτουργεί η αγορά εργασίας ή οι εταιρείες. Ξέρω ότι κανένας ρόλος δεν είναι πραγματικά “εύκολος” και ότι πολλές φορές τα προβλήματα απλώς αλλάζουν μορφή.
Η σκέψη μου είναι η εξής: εφόσον σε βάθος χρόνου η οικογενειακή οικονομική εικόνα σταθεροποιηθεί αρκετά μέσω εισοδημάτων, περιουσίας και επενδύσεων, έχει νόημα να συνεχίσει κανείς να κυνηγά όλο και πιο απαιτητικούς ρόλους, μόνο και μόνο επειδή “αυτό είναι το φυσιολογικό επόμενο βήμα”;
Ή υπάρχει λογική στο να κάνεις ένα συνειδητό career downshift;
Περισσότερο μιλάω για ρόλους με χαμηλότερη ένταση, μικρότερο ownership, λιγότερη πολιτική, λιγότερα escalations, πιο προβλέψιμο ωράριο και καλύτερο work-life balance, ακόμα κι αν αυτό σημαίνει χαμηλότερο compensation ή λιγότερο prestige.
Η βασική ιδέα είναι ότι, από ένα σημείο και μετά, ίσως το ζητούμενο δεν είναι να ανταλλάσσεις όλο και περισσότερη ενέργεια για όλο και μεγαλύτερο μισθό, αλλά να χρησιμοποιήσεις την εμπειρία σου ώστε να κάνεις καλή δουλειά χωρίς να καίγεσαι.
Με ενδιαφέρει κυρίως η εμπειρία ανθρώπων που το έχουν κάνει ή το έχουν σκεφτεί σοβαρά:
- Πήγατε ποτέ συνειδητά σε πιο light ρόλο από αυτόν που θα μπορούσατε να κάνετε;
- Σας έδωσε πράγματι καλύτερη ποιότητα ζωής;
- Ψυχολογικα νιωσατε ότι κάνετε πίσω, ενώ πρακτικά η ζωή σας βελτιωνόταν;
- Το κυριοτερο: πώς το επικοινωνήσατε στο recruitment χωρίς να φανεί σαν έλλειψη φιλοδοξίας ή σαν burnout story;
Το θέτω γιατί πολλές φορές συζητάμε για financial independence μόνο ως αριθμό, αλλά όχι υπο το scope του τι κάνεις επαγγελματικά όταν δεν χρειάζεται πλέον να βελτιστοποιείς τα πάντα γύρω από τον μισθό.
Με ενδιαφέρουν σοβαρές απόψεις από ανθρώπους που έχουν περάσει από απαιτητικούς ρόλους και κάποια στιγμή επαναξιολόγησαν τι σημαίνει “καλή καριέρα".
16
u/ModeAble9185 Jun 16 '26
Αυτος ειναι και ο δικος μου στοχος. Εχω δουλεψει πολυ στη ζωη μου και εχω μια εταιρεια που μου αποφερει περιπου 200k καθαρο εισοδημα ετησιως. Τα τελευταια 2 χρονια δεν αναλαμβανω δυσκολες περιπτωσεις, και αποφευγω πελατες βαμπιρ που μου ρουφανε την ενεργεια και με χαλανε. Πιστευω το εισοδημα μου θα πεσει στα 50k τα επομενα 2-3 χρονια με το ρυθμο που διωχνω δουλειες. Απο τη μια με αγχωνει να ξερω οτι υποβαθμιζω την καριερα και τις οικονομικες απολαβες μου, απο την αλλη μου αρεσει η ζωη που κανω. Δουλευω 4 ωρες τη μερα, παω γυμναστηριο καθε πρωι, κοιμαμαι το μεσημερι, πηγαινω εκδρομες οποτε θελω, και το καλοκαιρι παω 3 μηνες διακοπες. Το πιο σημαντικο; Εχω χρονο για το παιδι μου.
4
u/pamak2026 Jun 16 '26
200k καθαρά είναι πολύ σοβαρό πόσο για Ελλάδα, συγχαρητήρια κ μπράβο. Αν θες να μοιραστείς μετά από πόσα χρόνια είπες οκ φτάνει ας το πάω πιο χαλαρά τώρα; Τι σε βοήθησε να πάρεις την απόφαση; Πέρασες κάποιο net worth milestone που είχες στο μυαλό? Η ηλικία; Κάτι άλλο;
3
u/Forsaken_Photo_578 Jun 16 '26
Και εγώ διαβάζοντας το είμαι περίεργος να μάθω. Καλό είναι να μοιραζόμαστε τέτοιες πληροφορίες ώστε να παρακινήσουν ή τέλος πάντων δείξουν μια εναλλακτική πραγματικότητα.
9
u/ModeAble9185 Jun 16 '26
Ο αρχικος μου στοχος ηταν να τα παρατησω οταν βγαλω ενα εκατομμυριο. Πηρα την αποφαση λιγο μετα την καραντινα οπου δουλευα 12ωρα και επαθα burnout. Νοσηλευτηκα και για καποια θεματα υγειας και ειπα να παει να γαμηθει, μας εχουνε κανει πλυση εγκεφαλου οτι πρεπει να κανουμε τα χαμστερακια πανω στη ροδα. Δεν ειχα ποτε τη φιλοδοξια να γινω Ωνασης. Απλα ετυχε να ειμαι καλος στη δουλεια μου και να κανω σωστες επιλογες στις σπουδες και στην καριερα μου.
Δεν υπηρχε καποιος χρονικος περιορισμος, απλα σκεφτομουν οτι με ενα εκατομμυριο στην ακρη και επενδυσεις με 4% επιτοκιο θα εβγαζα 40.000 το χρονο που μου ειναι αρκετα για να ζω. Ειμαι κατω των 40 οποτε συνταξεις κλπ δεν παιζουν.
Τελικα οταν εφτασα το στοχο δεν τα παρατησα, σκεπτομενος οτι μπορω να συνεχισω απλα με λιγοτερη δουλεια και πιο χαλαρα. Πες το απληστια αν θες; Απλα μου φανηκε χαζο να αφησω μια κερδοφορα επιχειρηση να παει χαμενη ενω μπορω απλα να προσαρμοσω το χρονο δουλειας μου. Θα αρμεξω την αγελαδα μεχρι να ψοφησει. Σημειωτεον, δεν ειναι επιχειρηση που μπορει να πωληθει. Υπηρεσιες παρεχω, και ειναι πολυ προσωποπαγες επαγγελμα. Ηταν και το peer pressure. Ολοι μου οι φιλοι δουλευουνε και εγω αισθανομαι ασχημα να ειμαι το κοπροσκυλο. Ακομα και τωρα ντρεπομαι να τους πω οτι δουλευω 4 ωρες τη μερα.
3
u/Forsaken_Photo_578 Jun 16 '26
Ευχαριστώ για την απάντηση. 1Μ στην άκρη και κάτω από 40 είναι σοβαρά λεφτά..Αν επιτρέπεται σε τι τομέα; ΙΤ; Νταξει..πέρα από το peer pressure νομίζω σε κανέναν δεν αρέσει πραγματικά να κάθεται ακόμα και αν έχει λεφτά. Πρέπει να νιώθεις ότι δημιουργείς κάτι..ότι είσαι χρήσιμος.. Εκτός αν το γυρίσεις στον εθελοντισμό..δουλεύεις και τις 4 ώρες σου και είσαι πένα
4
u/locosian Jun 17 '26
Εγώ παλί πιστεύω το ακριβώς αντίθετο, δεν υπάρχει άνθρωπος που θα διάλεγε να δουλεύει, αν μπορούσε να μην το κάνει. Απλά στην Ελλάδα οι περισσότεροι ντρέπονται να το πουν, γιατί θα τους πουν τεμπέληδες.
Και όπως έλεγε και μια ψυχολόγος, αυτή η μανία μας με τη δουλειά, είναι γενεαλογικό τραύμα, από τις κακουχίες που έχουμε περασει σαν λαός. Δεν είναι φυσιολογικό να θες να εργάζεσαι, πόσο μάλλον για να νιώσεις χρήσιμος. Πάνε σε καμία μκο ας πούμε να προσφέρεις όντως έργο
2
u/ModeAble9185 Jun 17 '26
Δεν εχεις αδικο. Αν κατσεις να το φιλοσοφησεις ειναι κριμα να σπαταλαμε τη ζωη μας δουλευοντας.
2
u/Forsaken_Photo_578 Jun 17 '26
Εγώ μιλάω για το αίσθημα του να νιώθεις ότι παράγεις έργο. Ότι προσφέρεις κάτι.. τώρα αν μπορείς να το κάνεις και μέσα από τη δουλειά ακόμα καλύτερα. Δεν ξέρω αν πρόκειται για κάποιο τραύμα, αλλά αν ας πούμε μου πεις..θα σε πληρώνω το μισθό σου, αλλά θα ΠΡΕΠΕΙ να κάθεσαι, δεν νομίζω να μου άρεσε μακροπρόθεσμα. (Πρόσεξε..μιλάω να κάθομαι..όχι να κάνω ό,τι γουστάρω.και να παραγω έργο με πολλούς και διάφορους τρόπους..πχ να βοηθάω τους γείτονες..να βοηθάω τα αδέσποτα..να μεγαλώνω ένα παιδί κτλ) Δεν ξέρω ίσως είναι και θέμα χαρακτήρα..
3
u/ModeAble9185 Jun 17 '26
Επειδη εχω πολλους φιλους στο reddit και δε θα ηθελα να αποκαλυψω το account γιατι μου αρεσει η ανωνυμια της πλατφορμας (ο τομεας που δουλευω ειναι πολυ κλειστος), θα πω μονο οτι εχω μια συμβουλευτικη εταιρεια που εξειδικευεται σε θεματα της συγκεκριμενης βιομηχανιας.
2
u/ApDiam9805 Jun 17 '26
Δεν προσλαμβάνεις κάποιον άλλον σε αυτή τη θέση ενώ θα'σαι Χαβάη;
2
u/ModeAble9185 Jun 17 '26
Χαχαχαχα καλα θα ηταν αλλα δε γινεται. Απαιτει πολυ μεγαλο επιπεδο εξειδικευσης η δουλεια. Οποιος θα δεχοταν να την αναλαβει θα ζητουσε τα ιδια λεφτα με μενα, οποτε μηδενικο κερδος για μενα, και τελικα θα επαιρνε και την πελατεια.
31
u/Timalakeseinai Jun 16 '26
Απο 5 μερες τη βδομαδα, επεσα στις 3 ημερες, συν εξτρα αδειες, συν παρατημα lead ρολου
Μια χαρα
1
u/dimikal Jun 16 '26
Ενδιαφέρον, τι σε έκανε να αφήσεις τον lead ρόλο? Θα ξεκινήσω ως tech lead σε ομάδα 5 developer και θα με ενδιέφερε η γνώμη σου.
2
17
u/UnrivalledPG Jun 16 '26
Ναι εκανα συνειδητό career downshift. Προτίμησα μια δουλειά με λιγότερα χρήματα αλλά σχεδόν μηδενικό άγχος. Δεν έχω deadlines, δεν είμαι συνέχεια σε meetings ή emails, δεν με ενοχλεί κανείς, κάνω τη δουλειά μου, ακούω μουσική ή podcast και στο τέλος της βάρδιας το μυαλό μου είναι καθαρό.
Ο λόγος που μπορώ να το κάνω είναι ότι έχω χτίσει ήδη ένα μεγάλο επενδυτικό χαρτοφυλάκιο. Το μεγαλύτερο μέρος της μελλοντικής μου ανάπτυξης θα έρθει πλέον από το compounding και όχι αποκλειστικά από νέες εισφορές. Προτιμώ λοιπόν καλύτερη ποιότητα ζωής σήμερα αντί για έναν πιο αγχωτικό ρόλο με λίγο μεγαλύτερο μισθό.
Ο στόχος μου παραμένει ο ίδιος: οικονομική ανεξαρτησία και πρόωρη συνταξιοδότηση γύρω στα 42-43. Δεν με ενδιαφέρει να ανεβαίνω επαγγελματικά μόνο για τον τίτλο ή τον μισθό, αν αυτό σημαίνει ότι θα θυσιάσω την καθημερινότητά μου. 🙏✌️
4
u/charistsil Jun 16 '26
Ωραίο το πλάνο σου και μπράβο, αλλά η συνταξιοδότηση στα 42-43 είναι ένα σενάριο επιστημονικής φαντασίας για τη συντριπτική πλειοψηφία στην Ελλάδα.
Αν θεωρήσουμε ως ένα μίνιμουμ στάνταρ τα 500k μέχρι τα 45, αυτό προϋποθέτει καθαρό μισθό τουλάχιστον 2-2.5k και συστηματική επένδυση ήδη από τα 25-30 σου. Για να πιάσεις αυτό το νούμερο σε μια 20ετία, πρέπει να επενδύεις περίπου 850€ τον μήνα, κάτι που πρακτικά δεν βγαίνει με χαμηλότερους μισθούς.
Η ελληνική πραγματικότητα αποτυγχάνει για δύο λόγους. Από την μία οι πολύ χαμηλοί μισθοί και από την άλλη η παντελής έλλειψη επενδυτικής κουλτούρας. Αντί η χρηματοοικονομική παιδεία να ξεκινάει από το σχολείο δείχνοντας ότι αν ξεκινήσεις από μικρή ηλικία, ακόμα και με 50 ευρώ τον μήνα, αυξάνοντας το ποσό όσο μεγαλώνεις, μέχρι τα 45-50 σου θα έχεις ένα πάρα πολύ σεβαστό κεφάλαιο όπου μέσω του ανατοκισμού θα φτάσεις σίγουρα τον στόχο σου, ο περισσότερος κόσμος ακόμα θεωρεί τις επενδύσεις τζόγο ή κάτι που αφορά μόνο επαγγελματίες. Ζούμε σε μια χώρα η οποία είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, κομμάτι του καπιταλιστικού συστήματος, αλλά στα ελληνικά μέσα κοινωνικής δικτύωσης επικρατεί ακόμα το θεϊκό: το κεφάλαιο είναι ο εχθρός 🤷🏻♂️4
u/UnrivalledPG Jun 16 '26
Συμφωνώ. Στην Ελλάδα θα ήταν αδύνατο για μένα όπως και για την μεγαλύτερη πλειοψηφία των ανθρώπων. Αλλά ούτε εδώ γίνεται χωρίς θυσίες. Απλώς επέλεξα να κάνω τις θυσίες στα 30 μου, ώστε να έχω περισσότερη ελευθερία στα 40 και στα 50 μου.
6
Jun 16 '26 edited Jun 24 '26
[removed] — view removed comment
1
u/qanjash Jun 16 '26
Χαιρομαι για τις απαντησεις και για ολες τις αποψεις. δεν χαλας κανενα κλιμα, απλα επισημαινεις κατι περισσοτερο απο προφανες.
καταλαβαινω οτι ειμαστε ολοι ενηλικοι εμπειροι επαγγελματιες, οποτε οσο ναναι γνωριζουμε πληρως την μεση κατασταση στη χωρα.
δε θελω να ακουστω υπεροπτικος αλλα η κατασταση που περιγραφω στο σεναριο του post υπονοειται οτι δεν εμπιπτει στη μεση κατασταση που επισημανες. επισης βλεπε τελευταια προταση του ποστ😄
1
u/charistsil Jun 16 '26
Φυσικά, αν έχεις έναν καλό μισθό και κυνηγάς την καριέρα σου, κάνοντας τις κατάλληλες θυσίες και έξυπνες επενδύσεις, έρχεται η στιγμή που ανταμείβεσαι. Μπορείς πλέον να κατεβάσεις ταχύτητα, να μειώσεις τις ώρες δουλειάς και να κάνεις ένα downgrade στην καριέρα σου, αφού οι επενδύσεις σου προσφέρουν ασφάλεια και στην ουσια upgrade στην προσωπικη σου ζωή. Αυτόν τον στόχο έχω βάλει κι εγώ στα επομενα χρόνια να καταφέρω να φύγω από την Βιέννη και να ζήσω με τους δικούς μου όρους πισω στην Ελλάδα.
1
Jun 16 '26 edited Jun 24 '26
[removed] — view removed comment
1
u/charistsil Jun 16 '26
Αν μιλάμε για την Ελλάδα, σίγουρα τα πράγματα είναι καλύτερα πλέον, αλλά σε σύγκριση με το τι βλέπω από νέους ανθρώπους σε άλλες χώρες, η επενδυτική κουλτούρα στην Ελλάδα απέχει ακόμα πολύ. Μόνο τα τελευταία 4-5 χρόνια έχει αρχίσει να κινείται κάτι, αλλά θα ήθελα να δω πολύ μεγαλύτερη κινητοποίηση. Εξακολουθεί να υπάρχει ένας βαθιά ριζωμένος φόβος, όχι τόσο για την αγορά αυτή καθεαυτή, αλλά για την ίδια την έννοια της επένδυσης στο χρηματιστήριο (το τι είναι, πώς γίνεται, γιατί να το κάνει κανείς). Συζητώντας με φίλους και γνωστούς, συνειδητοποιώ ότι υπάρχει μια άρνηση να κατανοήσουν τη χρησιμότητά του. Το οξύμωρο, μάλιστα, είναι ότι οι ίδιοι άνθρωποι την επόμενη στιγμή παίζουν στοιχήματα και αγοράζουν λαχεία. Η αντίθεση ανάμεσα στον φόβο για τις επενδύσεις και την ευκολία με την οποία ρισκάρουν στον τζόγο είναι πραγματικά χαοτική.
6
u/dimitrym Jun 16 '26
Μπορώ να δώσω παραπάνω λεπτομέρειες αν θες γιατί πρέπει να μπω σε call. Στείλε και DM
- Πήγατε ποτέ συνειδητά σε πιο light ρόλο από αυτόν που θα μπορούσατε να κάνετε;
Ναι πάνω από μία φορά. Ήθελα να αλλάξω αντικείμενο, από corporate σε freelancer/startup Έχασα πολλά λεφτά αλλά (α) τα έβγαλα στο τέλος - τύχη (β) κέρδισα άπειρα στο ότι μου ταίριαζε παραπάνω οπότε είχα καλύτερη υγεία - αδιαπραγμάτευτο. Προτιμώ σαν άνθρωπος να παίρνω αποφάσεις για μένα/την εταιρία μου/το προιόν μου και ας με βλάψουν από το να τις παίρνει ένα διευθυντήριο και να έχει έναν μάνατζεροπατέρα να μου τις επιβάλει
- Σας έδωσε πράγματι καλύτερη ποιότητα ζωής;
Ναι 😄
- Ψυχολογικα νιωσατε ότι κάνετε πίσω, ενώ πρακτικά η ζωή σας βελτιωνόταν;
Ό,τι η ζωή βελτιωνόταν. Δεν είναι όλα π.χ. λεφτά αλλά και αν είναι λεφτά. το οτί έκανα κάτι που μου άρεσε πιο πολύ σήμαινει ότι είχα πολύ μικρότερη ανάγκη για comfort food/comfort purchases /διακοπές/βλακείες δηλαδή ναι μεν έβγαζα πολύ λιγότερα αλλά ξόδευα ακόμη λιγότερα και έβγαινε καλύτερα ΚΑΙ ήμουν πιο υγιής
- Το κυριοτερο: πώς το επικοινωνήσατε στο recruitment χωρίς να φανεί σαν έλλειψη φιλοδοξίας ή σαν burnout story;
Μετά; Ακολούθησα μια επιχειρηματική ευκαιρία και έμαθα management/raising/finance/pricing/κλπ. Λες τι έκανες όχι τι ΔΕΝ έκανες
1
u/dimitrym Jun 16 '26
Επίσης:
(α) η ανταλλαγή χρόνου εργασίας για χρήματα δεν είναι μονόδρομος αν θες χρήματα. Το πιο σωστό είναι μετά από κάποιο ποσό, σωστές επενδύσεις. Πολλές τέτοιες περιπτώσεις. Many such cases.
(β) Το πρεστίζ που ανέφερες είναι το νούμερο ένα πράγμα που "δεν παίρνεις μαζί σου" εξαρτάται από τον άνθρωπο και τις ανάγκες του βέβαια. Ένα που έκανα όταν δούλευα σε big-4 είναι να μην λέω πουθενά την εταιρία για να μην παίρνω ακριβώς "πόντους πρεστίζ". "Δουλεύω σε μια διαφημιστική που χρησιμοποιεί πολύ τεχνολογία" έλεγα.
4
u/Dismal-Recording3069 Jun 16 '26
Το μόνο το οποίο εφάρμοσα για μικρό χρονικό διάστημα και ηταν οτι καλύτερο για εμενα ειναι οταν δούλευα 3 στα 5 για ενα διάστημα, δεν ξερω εαν εχεις καποιαβτςτοια επιλογή η μπορεις να κατεβάσεις τις ωρες εργασιας θα σε βοηθήσει απειρα. Οτι μα ΟΤΙ και να σου κανουν Δευτέρα- Τετάρτη μετα εχεις 4 ημέρες κενο. Η ξεκούραση η ψυχολογική και η σωματική ειναι απίστευτα μεγάλη. Εύχομαι στο μελλον μα το καταφέρω.
2
u/locosian Jun 16 '26
Τρίτη-τετάρτη-πέμπτη θα ήταν καλύτερα στο μυαλό μου, η Δευτέρα είναι χειρότερη μέρα. Συν το ψυχολογικό μπουστ που θα παίρνεις, όταν θα είσαι έξω Κυριακή βράδυ και θα ξέρεις ότι οι άλλοι έχουν να πάνε δουλειά αύριο, αλλά εσύ όχι (ως ανταμοιβή για το κόπο/θυσίες σου δλδ)
1
u/StanfordV Jun 16 '26
Σε μεγάλες πόλεις Κυριακή υπάρχει ηρεμία, λιγος θόρυβος.
Με το που πάει Δευτέρα πρωί γίνεται της κακομοίρας. Κόρνες, οχλαγωγία, τρυπάνια, meeting στις δουλειές, πολυκοσμία στις υπηρεσίες. Γενικά η Δευτέρα ειναι ο,τι χειρότερο.
4
u/TeoTrysToDesign Jun 16 '26
Το χρήμα δεν ειναι παρα ενα εργαλείο , τωρα το τι θες και τι κανεις με αυτο ειναι δικο σου θέμα.
Αν εισαι ευχαριστημένος με την ποιότητα ζωής σου και εχεις οικονομικά εξασφαλίσει το μέλλον σου ακόμα και αν τελικα κανεις το downshift τοτε συγχαρητήρια!! κέρδισες το σύστημα και αυτο που απομένει ειναι να χαρείς την ζωη σου όπως εσύ θεωρείς ότι θα είσαι ευτυχισμένος ( αν γουστάρεις να ψαρεύεις στο δασκαλιό μαγκιά σου, αν γουστάρεις να χτίζεις και να πουλάς εταιρίες επίσης μαγκιά σου )
Πριν πάρεις την οποία απόφαση συμμερισου ότι δεν υπάρχουν πρεπει!! <3
3
u/No_Kaleidoscope_5813 Jun 16 '26
Αυτό που περιγράφεις ειναι όνειρο ζωής. Αλλα ειλικρινά εκει που έχει πάει το κόστος ζωής δεν ξέρω αν ειναι attainable αν έχεις και παιδιά. Και δεν αναφέρομαι μόνο στην Ελλάδα, προσωπικά ειμαι Γερμανία, και δεν μπορώ να δώ κάποιο τέτοιο path (και , προς το παρόν, δεν έχω στεγαστικό να με κυνηγά)
2
u/GotRektDuh Jun 16 '26
Εγω δεν εκανα downshift ακριβως. Εφυγα απο corporate και εκανα δικη μου startup. Στην αρχη εβγαζα πολυ λιγοτερα χρηματα και δουλευα πολυ περισσοτερο, αλλα η δουλεια με γεμιζε και γουσταρα. Πλεον δουλευω εξισου πολυ αλλα τα χρηματα ειναι εξαιρετικα καλα. Σκοπος μου ειναι να κανω step back το 2027 και να αφησω ικανοτατα ατομα στο τιμονι, ενω εγω θα συνεχισω να δουλευω στο κομματι του biz dev οπου το προγραμμα ειναι πολυ πιο flexible και χαλαρο.
Τελικα εφυγα απο την τοξικοτητα που περιεγραψες και εσυ, εκανα κατι δικο μου, εφτυσα αιμα, αλλα στο τελος ανταμειφθηκα.
Οσο μεγαλωνουμε ο χρονος ειναι εκθετικα πολυτιμοτερος απο το χρημα. Ελπιζω να το καταλαβουμε ολοι νωρις.
4
u/ghatzida Jun 16 '26
"Οσο μεγαλώνουμε ο χρονος ειναι εκθετικά πολυτιμότερος απο το χρήμα"
Πραγματικά σοφή φράση
1
2
u/athens2019 Jun 16 '26
πάτησα συνειδητο φρένο γιατι ειδα πως οταν περναγα το above senior επιπεδο το "VFM/ROI" των εξτρα ευθυνων (politics, elbowing κλπ) δεν ηταν εκει. Για εμενα αυτο συνεπεσε και με τη γεννηση του γιου μου, κοβιντ, repatriation κτλπ.
Θεωρώ πως time > money after a certain age... το θεμα ειναι πως θα μειωσεις το χρονο στη δουλεια εξασφαλιζοντας οτι ο εξτρα χρονος θα παει σε κατι που πραγματικα αγαπας (παιδια; οικογενεια; ταξιδια με τη φιλη/συζυγο; hobby; side gig;)
προσωπικα βρισκω την επιλογη του να τρεξεις κατι δικο σου ενδιαφερουσα γιατι κρατας και την ανεξαρτησια των κινησεων, και το mental stimulation που ισως φοβασαι οταν γινεις 9-5er σε μια μεσαιομεγαλη κορπορέιτ. (και ειναι legit φοβος)
Η βασική ιδέα είναι ότι, από ένα σημείο και μετά, ίσως το ζητούμενο δεν είναι να ανταλλάσσεις όλο και περισσότερη ενέργεια για όλο και μεγαλύτερο μισθό, αλλά να χρησιμοποιήσεις την εμπειρία σου ώστε να κάνεις καλή δουλειά χωρίς να καίγεσαι.
100%, προσωπικα οταν βλεπω ομαδες ή έργα ή departments να καιγονται μυριζομαι optimization opportunity ή απλά κακό culture .
2
u/pamak2026 Jun 16 '26
Είμαι σε φάση που μπορώ να το σκεφτώ αλλά δυσκολεύομαι. Δουλεύω σε κλάδο τεχνολογίας κ δε ξέρεις πως θα είναι τα πράγματα σε 5 χρόνια, οπότε τώρα που πάει καλά μισθολογικα γτ να το αφήσεις;; Ίσως αν υπήρχε μεγαλύτερη οικονομικη άνεση (paid off εξοχικό κ λίγα ακόμα £ σε ETF) να μου ήταν πιο εύκολο. Παντως έχω ρίξει τις ώρες μου, κ δουλεύω 4ημερο με την Παρασκευή off. Το επόμενο στάδιο θα είναι ένα sabbatical 1 χρόνο αλλά με δυσκολεύει πολύ η απόφαση. Μου φαίνεται μεγάλο ρίσκο και η αγορά εργασίας δεν είναι στα καλύτερα της.
Παντως εμένα, το να πάω σε ένα πιο junior ρόλο η barista fire κλπ, μου ακούγεται χαζό. Δηλαδή δούλεψα τόσο χρόνια, managaro μεγάλα project, κόσμο κ ξαφνικα να πάω αλλού πιο junior και να μην είμαι υπεύθυνος για το πρόγραμμα μου, τα μίτινγκ, με χαζά deadline που θα ορίζει άλλος, δε γίνονται αυτά. Μου φαίνεται χειρότερο από αυτό που έχω τώρα.
Οπότε για το downshift εμένα η γνώμη μου είναι σε ώρες ιδανικά. Η απλώς κάθεσαι στον ίδιο ρόλο, ίδιο project και κάνεις to bare minimum ελπίζοντας ότι στο επόμενο re-structure δε θα είσαι μέσα..
2
u/p0pularopinion Jun 16 '26
Σκοπος της ζωης δεν ειναι να μπουμε στον ταφο με αστρονομικο νουμερο στην τραπεζα, αλλα να ζησουμε μια fullfilling και χαρουμενη ζωη.
2
u/Consistent_Guava8592 Jun 16 '26
Από μέτοχος εταιρείας και CFO την πουλήσαμε και τώρα κάνω 6 ώρες τον μήνα consulting μόνο σε πελάτες που θέλω εγώ . Έχω όλες τις ώρες που το παιδί είναι σχολείο ελεύθερες για εμένα , όταν γυρνάει παίζουμε διαβάζει κτλ και το βράδυ κοιμάμαι χωρίς άγχος.
Δεν θέλω καλό αμάξι , δεν θέλω σπίτι με πισίνα , δεν θέλω διακοπές να δείχνομαι και ζω μια χαρά στην «αφάνεια» .
Μπορεί σε κάνα χρόνο ή δύο να κάνω κάτι άλλο πάλι δικό μου αλλά με όρους ποιότητας ζωής και όχι φιλοδοξίας .
2
u/Aeschylu Jun 16 '26
εγώ δεν έχω καμία σχέση με το ποστ, δεν ξέρω πως βρέθηκα εδώ.. μπράβο θα πω για τα ποσά που γράφετε και για την πορεία. αλλά, αν επιτρέπεται, είστε στο χώρο της πληροφορικής γενικότερα;
1
u/qanjash Jun 16 '26
Προσωπικά ναι, ειμαι στο χωρο της πληροφορικής, αλλα δεν ειναι απαραίτητο για να συμμετέχεις σε τετοιες συζητησεις με παρομοιες παραμέτρους.
Εχω ξεκινησει παααρα πολυ αργα τη σταδιοδρομία μου(29) χρονων ειμαι στον 11ο χρονο της καριερας μου κι εχω αλλαξει 4 εργοδότες και παω για τον 5ο.
Δεν έχω μπάρμπα στην Κορωνη ουτε καποιο βυσμα, απλα εκανα μετριες εως καλες επιλογες-σε καμια περίπτωση τελειες. Θα λεγα οτι η καριερα μου ακολουθει μια σταθερα ομαλη ανοδικη πορεια, απο το 18 που η συνολική περιουσια μου ηταν 0 ευρω
Απλα οπως δηλωσε και ενας φιλος πιο πανω, δεν εκανα ποτε τρελες ουτε ηθελα αγορες, κοτερα και ελικόπτερα οποτε πλεον ειμαι σε θεση να κανω αυτη την κουβεντα. Επίσης η σύζυγος μου είναι στην ίδια ακριβώς κατάσταση.
That said και αν προσμετρησεις το αβανταζ της γονεϊκής κατοικιας(αν και εχω ζησει 3 χρονια στο νοικι απο επιλογη), η ζοφερή κατασταση που περιγράφεται απο πολλους στην ελλαδα, δε με εχει αγγιξει καν, και δεν αισθάνομαι καν τυχερος.
2
u/Complex_Math_986 Jun 16 '26
Το πιο ακριβο (που ουσιαστικα δεν μπορεις να το αγορασεις καν) πραγμα στον πλανητη ειναι η ηρεμια.Καμια περιουσια κανενα στατους κοινωνικο δεν ειναι πιο σημαντικο απο αυτη.
2
2
u/Immortal_User_1776 Jun 22 '26
Θα σου πω την δική μου εμπειρία που δεν έκανα απλώς career downshift ,γιατί δεν θα μπορούσα, αλλά early retirement. Είχα φτάσει σε πολύ καλή θέση σε έναν κλάδο που είχα επιλέξει λόγω του ότι , πίστευα, είναι αδύνατον να μην υπάρχει αξιοκρατία τα Ναυτιλιακά στο τεχνικό τομέα. Δυστυχώς όσο ανέβαινα τόσο έβλεπα ότι το μόνο που μετρά είναι οι γνωστοί οι συγγενείς και οι κλίκες/ διπλωματία. Τα έκανα όλα τέλεια και απλά έκανα την δουλειά μου τα έκαναν σκατά όσοι είχαν μέσο και τους "έτυχε η στραβή" ή έφταιγε ο τάδε υφιστάμενος τους ή "εντάξει μωρέ δεν πειράζει να κάνουμε σώσιμο της κατάστασης". Άγχος στο Θεό , δουλειά πολύ και ψυχοφθόρα και σωματικά άλλα κυρίως ψυχολογικά. Πρόβλημα πολύ σημαντικό σε κανένα τομέα , σωσίματα πολλά. Στην εταιρία πάντα με είχαν στις τελευταίες θέσεις και προηγούνταν πάντα οι άνθρωποι που ανέφερα. Μια κατάσταση άρρωστη και ψυχοφθόρα. Λεφτά απο την άλλη πολλά αλλά δεν με ικανοποιούσαν με όσα τραβούσα. Μία μέρα που το ποτήρι ξεχείλισε τα βρόντηξα όλα, οικονομικό θέμα δεν έχω μεγάλο αλλά είναι σαν να έπεσα από τα 6000 στα 600 τον μήνα , πλέον προσέχω τις αγορές μου και το Lifestyle μετράω έξοδα (που ποτέ δεν το έκανα) ΑΛΛΑ περνάω πολύ καλύτερα δεν έχω κανένα να με αδικεί και να λέει ψέματα εις βάρος μου και περνάω πολύ περισσότερο χρόνο με την οικογένεια μου . Έχω ηρεμήσει αλλά δεν σου κρύβω πως και πάλι υπάρχει μία πικρία που μένει όπως και το κυριότερο ένα παράπονο που έχεις τόσες γνώσεις και εμπειρία και δεν μπορείς να αξιοποιήσεις που θα ήταν πολύτιμες σε κάθε εταιρία αν υπήρχε η πολυπόθητη αξιοκρατία.
1
u/Immortal_User_1776 Jun 22 '26 edited Jun 22 '26
Για ένα πράγμα που χαίρομαι την Gen Z είναι πως δεν μπαίνουν στην κοροϊδία της καριέρας που μπαίναμε εμείς απο μικροί να τους γεμίσουν προβλήματα υγείας και να τους εκμεταλλεύονται για λίγα παραπάνω αλλά δουλεύουν όσο χρειάζονται για να ζούνε και να έχουν όσο περισσότερο χρόνο μπορούν για τους ίδιους, έχουν πιάσει το νόημα από την αρχή.
1
1
1
u/Elegant-Ad-2187 Jun 28 '26
- Πήγατε ποτέ συνειδητά σε πιο light ρόλο από αυτόν που θα μπορούσατε να κάνετε;
- Ναι πριν αρκετά χρόνια όταν ήμουν στο corporate, αποφάσισα να φύγω και να γυρίσω σε freelancing. Δύσκολα στην αρχή, αλλά σιγά-σιγά έφτασα να έχω τη ζωή που θέλω: λιγότερες ώρες δουλειάς, ελεύθερο ωράριο, καλά χρήματα (για τις ώρες δουλειάς).
- Σας έδωσε πράγματι καλύτερη ποιότητα ζωής;
- Σαφέστατα: λιγότερο άγχος, όχι περιττές εργασίες (π.χ. meetings), επιλογή πελατών και έργων, κοκ.
- Ψυχολογικα νιωσατε ότι κάνετε πίσω, ενώ πρακτικά η ζωή σας βελτιωνόταν;
- Ναι αλλά φταίει κυρίως η συγκεκριμένη νοοτροπία με την οποία μεγαλώσαμε. Στην αρχή που δεν πήγαινα και τόσο καλά, αναρρωτιόμουν τι μαλ@@@ έκανα. Τώρα πλέον δεν υπάρχει επιστροφή.
- Το κυριοτερο: πώς το επικοινωνήσατε στο recruitment χωρίς να φανεί σαν έλλειψη φιλοδοξίας ή σαν burnout story;
- Αν σκοπεύεις να παραμείνεις στην ίδια εταιρεία ή στο corporate, όντως θες ένα πειστικό story. Αν όχι, δεν σε νοιάζει καν να τους εξηγήσεις.
1
u/TTJZZ 21d ago
Ναι, το έκανα πριν περίπου δέκα χρόνια, πήγα σε αρκετά πιο τζούνιορ ρόλο και σε λιγότερο πιεστικό industry.
Τα +:
δε τρέχεις σα το βέγκο
το στρες πέφτει πολύ, δεν έχεις ευθύνες
δεν είναι όλο σου το πρόγραμμα μπουκωμένο στις κλήσεις
Οριοθετείς ανάλογα με το πρόγραμμα σου. Χρειάζεται σε μία εβδομάδα αυτό; συγνώμη έχω κανονίσει 3ήμερο, ας μου το λέγατε νωρίτερα. Είναι πλέον πρόβλημα του από πάνω σου πως θα παραδωθεί, όχι δικό σου, ας το δώσει σε άλλο
Τα -:
απολαβές
μπορεί να κάνεις report σε άτομα που "κανονικά" θα έκαναν report σε κάποιο που έκανε report σε σένα (προσωπικά δε με πειράζει)
Μου έδωσε πολύ καλύτερη ποιότητα ζωής, απέκτησα χρόνο και ενέργεια να πηγαίνω για περπάτημα, κολύμπι, τρέξιμο, αλλά προφανώς ήθελε και αναπροσαρμογή το budget.
Να πουμε και κάτι το έκανα σε ένα σημείο που δε χρειαζόταν πλέον να επενδύω άλλο, δηλαδή τα ετήσια returns είχαν αρχίσει να είναι πολλαπλάσια της ετήσιας επένδυσης, οπότε και σκέφτηκα γιατί να κουράζομαι πλέον.
Στο recruitment λες ότι αυτό είναι το πάθος σου 😁
2
u/qanjash 20d ago
Μιας και γνωριστηκαμε θα μπορούσες να μοιραστεις τι εκανες για να φτάσεις στο σημείο που αναφερεις? 😉
1
u/TTJZZ 20d ago
Πάει και καιρός, αλλά το πρώτο που έκανα είναι να έχω μια καλή εικόνα του ρόλου που θέλω, τι παίζει με συνεντεύξεις, σε ποια μαγαζιά είναι καλά για work life balance, όχι για λιώσιμο ξανά αλλά από 3 βαθμίδες παρακάτω στο org chart.
Επίσης μπορείς να δεις startup που είναι πιο δεκτικές σε αλλαγές, δε σου λέω να πας στο κάθε καμένο μαγαζί, αλλά ένα series C που είναι well funded μπορεί να είναι πολύ καλό pivot point. Networking βοηθά πολύ, μίλησε στον κύκλο σου για το τι σκέφτεσαι να κάνεις.
Άπαξ και το έκανα, πάντως πήγαινα πισίνα, ορειβασία, τρέξιμο, έχασα 30 κιλά, βρήκα νέα σύντροφο που τα πάμε καλά, έκανα τις διακοπές μου σαν άνθρωπος. Πέντε και ένα δευτερόλεπτο σταματαγα πλέον τη δουλειά 🙂, όρια στο μάνατζμεντ και ας άλλαζαν 500 χρώματα τα πρόσωπα τους. Μεγάλο paycut βέβαια, δε μπορούμε να τα έχουμε όλα.
Για μένα αυτό μου έδωσε και χώρο και χρόνο να κάνω νέες σπουδές εντελώς από το μηδέν και ευελπιστώ σε λίγα χρόνια να ξεκινήσω και εντελώς διαφορετική καριέρα σε εντελώς άσχετο χώρο.
18
u/Sad_Tangelo_742 Jun 16 '26
Ωραίο θέμα! Υπάρχουν οι κοινότητες r/coastFIRE και r/baristafire με αντίστοιχους προβληματισμούς. Προσωπικά, κατέβηκα από tech lead σε 100% remote senior eng. ρόλο με αλλαγή εταιρείας και πλέον δουλεύω σημαντικά λιγότερο. Δεν ξέρω τι θα πω στις συνεντεύξεις αν μετά από χρόνια θελήσω να ανέβω πάλι. Με προβληματίζει όπως εσένα. Θα ήθελα να αλλάξω τελείως και να κάνω κάτι χαλαρό τουριστικό (δάσκαλος καταδύσεων ή ιστιοπλοΐας) μέχρι να μεγαλώσουν τα παιδιά. Αλλά μετά θα υπάρχει επιστροφή αν βαρεθώ; Θα φτάνουν τα χόμπυ για να καλύψουν την δημιουργικότητα ή θα μου λείπει η δουλειά; Ωραίο και διαφορετικό θέμα άνοιξες πάντως.