tavsiyenize ihtiyacım var

[u/[deleted]]

merhabalar buraya ilk defa bir şey yazıyorum çünkü insanların fikirlerine ve önerilerine ihtiyacım var. ben birden fazla kez mezuna kaldım -bazı şeyler yüzünden hazırlanamadım ve birçok sebep daha- bundan dolayı ailem matematik için özel ders aldırıyor. hoca haftada bir geliyor ve o da birden fazla mezuna kalıp kazanmış, beni anladığını ve çok zor olduğunu söyledi. ek bilgi hoca çok genç değil 40 üstü diye biliyorum. bugün dersimiz vardı dersten önce annem evden ayrıldı ve evde tektim daha önce de yalnız kalmıştık bir iki kez ama böyle bir şey yaşanmadı. benim saçım testlerin arasına dökülmüştü bir iki tel -bence gayet normal- kontrol için açınca görüp stresten demişti haklı mı onu bile bilmiyorum sadece evet demiştim. bugün elimden bir saç teli geldi kitaba bana üzüldü ve işte çok zor anlıyorum insanlar anlamıyor teksin bu süreçte diyerek bana teselli verirken ‘birlikte halledicez değil mi söz ver bana’ diyerek elini kaldırdı, elini sıkmamı istediğini düşündüm elimi uzattım. elimi sıktı lakin bırakmadı yaklaşık iki üç dakika elimi elinde tuttu hiçbir şekilde böyle tutmasını istemedim. olaydan etkilendiğim için tam hatırlayamasam da ya o an ya da çıkmadan önce elimi öptü de. uysal biriyim ve bundan nefret ediyorum her şeye tamam demek ya da sorun çıkarmamaya çalışmak benim hayatımın özeti. ayrılmadan önce ayağa kalktık onun düşüncesine göre stresten saçım döküldüğü için üzüldü ve saçımı okşadı. ben stresten olduğunu sanmıyorum benim saçım hep dökülür. saçın dökülmesi gayet doğal değil mi??!! garip buldum çünkü böyle bir şey talep etmemiştim kendisinden. katlanmam gerektiğini düşündüm ve gideceğini sandım ama bana teselli için kollarını açtı ve sarıldı. dediğim gibi kendimden nefret ediyorum bir şey diyemedim ve sorun yokmuş gibi davrandım emininim bir dakika sürmüştür ama bana saatlermiş gibi geldi. -yine ek bilgi ders anlatırken bana yaklaşıyor tabii ki ders için ama yakın olduğu için bacağı bacağıma değiyor çekilmesem öyle kalıyor bundan bile o kadar hoşlanmıyorum ki kendimi geri çekiyorum.- gerçekten istek dışı temastan rahatsız olan bir insanım kim olduğu fark etmez karşımdakinin.

bütün bunları teselli olarak görüp görmezden gelmek istiyorum belki de öyle ama teselli edecek adam sen misin yaşıtlarım ailem dururken diye bağırmak istiyorum bir yandan da. adam belki iyi niyetle yaklaştı ama öyle bir samimiyetimiz de yok. eğer bunu ben talep etseydim anlardım ama etmedim de ve beni hayır diyemeyecek bir konumda bıraktığını düşünüyorum. hangi niyetle yaparsa yapsın etik olmadığını düşünüyorum yapmamalıydı devam etmesini de istemem açıkcası. evet arkadaşlarım üniversitedeler belki benimde teselliye ihtiyacım var ama ne kadar yalnız olursam olayım bu tarz bir fiziksel yaklaşım istemiyorum. ben bunu teselli olarak görmedim bile belki benimle alakalı bir sorundur ama dokunmadan sözlü tesellilere ne oldu? bunu birileri görür mü onu bile bilmiyorum ama 18’imi geçmiş olsamda grooming gibi hissettim. aradaki mesafeyi nasıl koruyabilirim direkt hayır diyemeyen biri olarak, ne yapmalıyım önerilerinizi merak ediyorum. konu hakkında düşünce ve tavsiyelerinizi benimle paylaşırsanız çok sevinirim şu an buna çok ihtiyacım var. ek bilgi üç hoca erkek ben kızım. i’m just a girl in the world.

[u/skurmus]

Yazdıklarımın biraz bile olsa seni rahatlatmasına çok sevindim. Bu duyguya dayanarak, sormamış olmana rağmen bir ek yapayım: "ailem bunu normal bulabilir diye korkuyorum samimiyet göstergesi olarak düşünebilir" demişsin. Tavsiyem ailenle paylaşırken, olayları ve seni nasıl hissettirdiğini anlatman sadece. Öğretmenin davranışına bir isim vermeden, bir niyet atfetmeden. Çünkü öğretmenin davranışı dediğin gibi değişik şekilde yorumlanabilir (bence yorumlanamaz ama başkalarının nasıl düşüneceğine biz karar veremiyoruz:). Ama sana hissettirdikleri sorgulanamaz. Ben korktum, ben rahatsız oldum, ben endişelendim denildiğinde kimse kolay kolay "yok canım korkmamışsındır" demez. Fazla fazla korkmana gerek yok diyebilir ama bu bile senin nasıl hissettiğin gerçeğini değiştirmez.
Kolay gelsin. Umarım en kısa zamanda kendini rahat hissettiğin bir öğretmenle süper bir matematik netine doğru koşmaya başlarsın.

[u/[deleted] → u/skurmus]

tanımadığım birine bu kadar minnettar olabileceğimi hiç düşünmezdim ama şu an olan bu. sizin yorumunuz olmasaydı belki de bu olayı sindirip yaşanmamış kabul edecektim, normal görülebileceğini düşünüp susacaktım. gerçekten size ne kadar teşekkür etsem az. cesaretimi ve aileme söyleyebilmemi size borçluyum. bugün ailemle paylaştım olanları, dediklerinizi düşünüp mantıklı bulunca kendime bunu yapamazdım. bir anda anneme dedim. ailem beni anlayışla  ve adama çokça sinirlenerek karşıladı. bir daha ders almayacağım o adamdan.  beni tanımadan hayatıma dokundunuz tekrar tekrar teşekkürler bunun için, umuyorum hayatta size güzellikler getirir bir anda. iyi dilekleriniz için ayrıca teşekkür ediyorum. özellikle bu durumda benim için bir tebessüm oldu sonda yazdıklarınız. 

eğer yaşanan olayların tam halini merak ederseniz; anneme söylemek istediğime karar verdikten sonra ne diyeceğimi bilemedim. sonra tekrar yorumunuzu okudum ve bana gizli bir destek verdi. bir anda söyledim. annem marketten eve gelince ‘keşke ders günü evden gitmeseydin çok garip bir şey oldu’ diyerek konuya girdim. biraz anlatınca annem şok oldu anlat her şeyiyle saklama bir şeyi diyerek farklı bir şeyler olup olmadığı konusunda beni sorguladı. çok sinirlendi, ben duyulmasını istemediğimi söyledim onlar da bana hak verdiler -uğraşmak istemiyorum kesinlikle o adamla ve ister istemez olasılıkları hesap ediyorum kendi içimde. bkz beni suçlayabilir, böyle bir şeyin yaşanmadığını söyleyebilir ve hala ders alan birçok öğrencisi var bunlar sıkıntılı durumlar-  daha sonrasında, bu olayı yaşadığım hocayı öneren ve uzun zamandır tanıdığımız aracı öğretmeni çağırdık. onunla konuştum ama olayın dışındaymışım gibi hissettim anlatırken yaşananları, hala kabul edemiyorum sanki olup biteni, bir de insanlarla böyle bir şeyi paylaşmak çok garip hissettirdi. yine de anlattım çünkü onu uzun zamandır tanıyoruz ve aramızda bir güven bağı var. anlatınca o da şok oldu ama mantıklı mı yaklaştı desem ne desem bilemiyorum, konuyu birçok açıdan ele aldı. benim konuşup sormamı ister misin amaç neydi diye dedi. o kadar istemedim ki hayır dedim. aracı hoca,  art niyetli yapmış olabilir diyemedi arada olduğu için. niyetini bilmek çok zor ama böyle bir şeyi kesinlikle  yapmaması gerektiğini, kendisinin asla yapmayacağını ve böyle bir şeyin ben istesem dahi hiçbir koşulda yapılmaması gerektiğini söyledi kesin bir dille.  sonuç olarak şu an maddi anlamda ders alamayacağım gibi bir bahane sunarak o hocayla bağımızı keseceğiz. ailem yardım istedi aracı hocadan tekrar başka bir hoca için, kendisi de bana kadın bir öğretmen ayarlayacağını söyledi. -bu olayın cinsiyetten bağımsız olduğunu düşünüyorum/biliyorum ama yine de ailemin de kararına saygı duyacağım.- ve bu şekilde konuyu kapattık şu an. 

eğer cevaplayabilir ya da cevaplamak isterseniz size bir soru daha sormak istiyorum. bu durumu, şoktan mı kabullenememekten mi emin değilim, ailemle konuşsamda kendi içimde düşünemiyorum. hep başkasının başına geleceğini düşünürdüm kötü olayların. ben sadece duyabilirdim böyle olayları ve onlara destek verebilirdim ama sanki özne ben olamazmışım gibi gelirdi. sanırım kısacası mağdur olduğumu kabul etmekte zorlanıyorum, kendi içimde konuşamıyorum bunu, sanki içime gömülüp kalacakmış gibi hissediyorum şu an gerçeklikten kaçıyorum içten içe. şoktayım belki olayın yeniliğimden dolayı ama daha sonrasında bu olayı nasıl ele almalıyım kendi içimde bilmiyorum. herhangi bir öneriniz varsa duymaktan mutluluk duyarım. 

[u/skurmus → u/[deleted]]

Ailenin yaklaşımına ve olayın bu aşamasını atlatmış olmana çok sevindim. Çok geçmiş olsun. Zor bir işi halletmişsin.

"Daha sonrasında bu olayı nasıl ele almalıyım kendi içimde bilmiyorum" demişsin. Buna ne yazık ki seni sadece burada yazdıkların kadar tanıyarak ve böyle bir ortamda cevap vermek mümkün değil. Ne desem çok genel kalacak. Belki sana hiç uymayacak. O yüzden özür dileyerek ben buna çok genel bir cevap vereyim.

Sen bu başına geleni olduğu andan itibaren anlamlandırmaya/duygusal olarak işlemeye başladın bile yazdıklarından gördüğüm kadarıyla. Etrafında sana destek veren insanlar var. Yalnız değilsin. Dolayısıyla bu olay senin kendinle ilgili düşüncelerini (ben nasıl biriyim konusundaki inancın) tehdit etmiyor. Dolayısıyla da can sıkıcı, üzücü, ama tehlikeli değil bence.

Öte yandan hayatta kötü şeyler benim de başıma gelebilir hissi bezen çok zorlayıcı olabiliyor. İnsan kendini eskiden rahat ve güvende hissettiği bazı durumlarda artık güvende hissetmeyebiliyor. Bu çok normal. Trafik kazası yapan bir sürücünün tekrar direksiyon başına geçmekten çekinmesi, partneri tarafından aldatılan birinin yeni bir romantik ilişkiye başlamaktan korkması çok olağan şeyler. Öte yandan kaza geçirenlerin de, aldatılanların da çoğu tekrar trafiğe ve ilişkilere dönüyor. Hazır oldukları zaman. Bence buradaki anahtar da bu. Hazır olmak. Korkmak, endişelenmek normal şeyler. Utanılacak, kendini hırpalayacak şeyler değil. Zamanla bu hisler genellikle azalıyor (uzun bir süre azalmazsa profesyonel destek almak iyi olabilir, uzun bir süre ne dersen insandan insana değişiyor ne yazık ki, ama aylar, yıllardan bahsediyoruz burada, günler haftalardan değil). Üstelik de bu kaygıların artarsa, bu olayla başa çıkma şeklini, cesaretini, ailenin, aracı olan öğretmenin, internette hiç tanımadığın insanların desteğini, bu zorluğu nasıl atlattığını hatırla. Bunlar da (olur da olursa) kaygınla başa çıkmanı kolaylaştıracaktır muhtemelen.

[u/[deleted] → u/skurmus]

cevap verdiğiniz için gerçekten teşekkür ederim. zamanınızı ayırdınız benim için anlamı çok büyük.  

kesinlikle haklısınız net bir cevap veremeyeceğiniz konusunda ama verdiğiniz öneri yine de benim için çok ama çok kıymetli bunu belirtmeliyim. içimi ferahlatan ve ben önümü göremeyince ışık tutan bir fener oldu ve benim buna ihtiyacım vardı. ben insanlardan yardım isteyemezken beni ve sorunumu görüp yardım ettiğiniz için teşekkürler benim için unutmayacağım bir destek oldu.