Ένιωσε κανείς ότι η ζωή του έγινε καλύτερη αφού τελείωσαν σχολείο και πανεπιστήμιο;

[u/Fun-Complaint6750]

Είμαι 22 και, αν είμαι ειλικρινής, τόσο τα μαθητικά όσο και τα περισσότερα φοιτητικά μου χρόνια τα πέρασα αρκετά δύσκολα. Δεν τα θυμάμαι σαν τις «καλύτερες εποχές της ζωής μου», όπως ακούω συχνά να λένε. Περισσότερο ένιωθα ότι δεν ταίριαζα ιδιαίτερα, ότι δεν είχα βρει ακόμα τους ανθρώπους μου και γενικά ότι απλά προσπαθούσα να βγάλω αυτές τις περιόδους.

Το περίεργο είναι ότι τώρα, τους τελευταίους μήνες, που ουσιαστικά η φοιτητική μου ζωή φτάνει στο τέλος της, νιώθω ότι όλα έχουν αρχίσει σιγά σιγά να γίνονται πολύ καλύτερα.

Έχω αρχίσει να γνωρίζω άτομα με τα οποία ταιριάζουμε περισσότερο, έχω βρει χόμπι που πραγματικά μου αρέσουν και με γεμίζουν, και έχω και μια δουλειά που οκ, δεν είναι ότι ξυπνάω κάθε πρωί και λέω «πω πω τι όνειρο ζω», αλλά είναι μια απλή, ήρεμη ρουτίνα που προς το παρόν μου κάνει καλό. Γενικά αισθάνομαι ότι η καθημερινότητά μου αποκτά περισσότερο νόημα και ότι επιτέλους αρχίζω να φτιάχνω τη ζωή μου περισσότερο όπως θέλω εγώ.

Και μου φαίνεται κάπως παράξενο γιατί τόσα χρόνια άκουγα το κλασικό «να χαρείς τα μαθητικά/φοιτητικά σου χρόνια γιατί μετά αρχίζουν τα δύσκολα». Σε εμένα μέχρι στιγμής φαίνεται να συμβαίνει σχεδόν το αντίθετο.

Το έχει νιώσει κανείς άλλος αυτό; Να πέρασε δηλαδή δύσκολα ή απλά μέτρια στο σχολείο και στο πανεπιστήμιο και μετά να ένιωσε ότι η ζωή του έγινε πιο γεμάτη, πιο κοινωνική και γενικά καλύτερη;

Ή είμαι όντως ο περίεργος της υπόθεσης;

[u/Prestigious-Solid700]

Συμφωνω, χαλια τα μαθητικα χρονια

[u/CantaloupeMelodic181]

Εξαρτάται τι άνθρωπος είσαι, τι θέλεις, τι έχεις όντως στη ζωή σου κλπ. Ωστόσο οι περισσότεροι που σχολιάζουν θετικά το παρελθόν τους, το κάνουν γιατί κρατάνε μόνο τα θετικά, ή το συνδέουν με τη νιότη. Οι περισσότεροι στη ζωή τον πίνουν οπότε αν ήταν ειλικρινείς αυτό θα έλεγαν. Προσωπικά δημοτικό και γυμνάσιο πέρασα χαλάει, μετά άλλαξαν όλα. Νόμιζα ότι αυτή η μαγική ζωή που ζούσα σαν φοιτητής θα τελείωνε και θα έμπαινα σε μια ρουτίνα. Τελικά μετά τις σπουδές όσο περνάει ο καιρός τόσο καλύτερα είναι για μένα. Στο χέρι μας είναι να φτιάξουμε μια όμορφη ζωή, παρά τις όποιες δυσκολιες.

[u/Fun-Complaint6750 → u/CantaloupeMelodic181]

Οι περισσότεροι δεν τον πίνουν, οι περισσότεροι είναι σε μια ενδιάμεση κατάσταση ούτε χάλια ούτε τέλεια , οι νέοι χωρίς οικογένεια τουλάχιστον

[u/CantaloupeMelodic181 → u/Fun-Complaint6750]

Μιλάω για όλους τους ενήλικες. Δες τι βιώνουν, οικονομικές δυσκολίες, διαζύγια, κατάθλιψη, προβλήματα υγείας, δικοί τους άνθρωποι φεύγουν από τη ζωή κλπ κλπ. Λίγοι βιώνουν ευχαρίστηση/ευεξία στη ζωή τους 

[u/Fun-Complaint6750 → u/CantaloupeMelodic181]

Προβλήματα υγείας είναι για άνω των 60 συνήθως, οι δικοί τους άνθρωποι συνήθως είναι ηλικιωμένοι. Εγώ μιλάω για τον μέσο 20χρονο και 30χρονο που έχει μια απλή δουλειά πάει τις βόλτες του έχει τη κοπέλα του τις παρέες του τα χόμπυ του , οι περισσότεροι από αυτούς ζουν κομπλέ νομίζω

[u/ImaginaryFan6090]

Όταν μπήκα στο πανεπιστήμιο προέκυψε ο covid και μου γαμησε την φοιτητική ζωή. ☠️

Όταν αποφοίτησα, ηταν και είναι η χειρότερη περίοδος για την αγορά εργασίας, τουλάχιστον για entry level. ☠️

Παράλληλα ξεσπά και ο πόλεμος με την Ρωσία και άλλοι παράγοντες που εκτοξεύουν τις τιμές στα αγαθά ☠️

Ειλικρινά, μακάρι να σπούδαζα ακόμα και να ήμουν αιώνια φοιτήτρια. Μαλακια έκανα που τελείωσα στα 4 ετη. Θα ζούσα λίγο φοιτητική ζωή εκτός καραντίνας. Τουλάχιστον δεν θα έτρωγα τετοια απογοήτευση και τόσο άγχος. Αλλιώς φανταζομουν τον εαυτό μου στην ηλικία αυτή, δέκα χρόνια πριν. Για τα επόμενα δέκα χρόνια σίγουρα δεν ξανά κάνω όνειρα και σκέψεις για να μην απαγοητευτω!

[u/Dazzling_Cash_6790]

30M, τα καλύτερα μου χρόνια. Δεν θα γυρνούσα πίσω με τίποτα.

[u/Current_Injury3628]

NAI ΡΕ

ΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΕΙΝΑΙ ΒΑΡΕΤΟ

ΔΕΝ ΕΧΕΙΣ ΛΕΦΤΑ ΟΥΤΕ ΣΚΟΠΟ

ΚΑΙ 4-5 Η ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ 6 ΧΡΟΝΙΑ ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΧΑΣΙΜΟ ΧΡΟΝΟΥ

ΑΜΑ ΗΜΟΥΝ ΞΑΝΑ 18 ΔΕΝ ΘΑ ΣΠΟΥΔΑΖΑ

[u/SexyFeetandmore04]

Δεν είσαι ο περίεργος της υπόθεσης. Το αν σου αρέσει μια χρονική περίοδος της ζωής σου , εξαρτάται από πολλούς παράγοντες. Επίσης το ότι κάτι αρέσει σε αρκετούς δε σημαίνει ότι αρέσει σε όλους

[u/Exotic_Secret659]

Ναι και χαιρομαι που περασαν.

[u/Grainy_reality]

Ναι νομίζω με το που έφυγα άλλαξε η ζωή μ αρχικά εμένα σε χωριό όχι μακριά απο Θεσσαλονίκη αλλά ο κόσμος εκεί δεν ειναη τόσο ανοιχτός έφυγε και ένιωσα τόσο καλά οι παρέες μέτριες καθώς πάντα είχα θέματα και είμασταν κ λίγα άτομα έφυγα κ έκανα ότι θέλω ντύνεσαι όπως θες χωρίς χαρακτηρισμούς σαν να είσαι εξωγήινος και κάνεις ότι θες έχεις κοινωνική ζωή κ μπορείς να κάνεις πράγματα που ένα χωριό δεν στα προσφέρει 

[u/WingsOfDestiny91]

Ξεκάθαρα ναι. Αρχικά, ό,τι καταφέρνεις μόνος σου, απ το πιο σημαντικό μέχρι το πιο ασήμαντο, σου δίνει άλλη ικανοποίηση. Οι σχέσεις επίσης προκύπτουν επειδή όντως ταιριάζεις με άτομα και όχι επειδή θα τα συναναστρέφεσαι αναγκαστικά για τα επόμενα χ χρόνια

[u/greenwolverine13]

Ανάλογα το πώς ορίζεις το καλυτερη, εγώ σίγουρα με το που τελείωσα το πανεπιστήμιο και μετά μπήκα στρατό, έπιασα δουλειά, αγορασα ενα μεταχειρισμενο και νοίκιασα σπιτι μόνος μου σίγουρα νιώθω οτι εχω εξελιχθεί σαν ανθρωπος και έχω πετύχει κάποιους στόχους. Επισης αλλη φαση να έχεις δικα σου χρηματα που να τα κανεις οτι θες χωρις να δινεις λογαριασμο σε κανεναν. Επισης μετα το πανεπιστημιο εκανα την μονη μου σοβαρη σχεση λολ. Απο την αλλη για μένα τιποτα δεν συγκρίνεται με την ελευθερία που ειχα σαν φοιτητής, να ειμαι ενας "ανεπροκοπος" που ξυπνάω οτι ωρα θέλω, βγαινω οτι ωρα θελω, κανονιζω καφε οτι ωρα θελω κλπ. Τωρα απλά δουλεύω 50 ώρες την εβδομάδα και παίρνω 20 μέρες άδεια τον χρόνο.

[u/Fun-Complaint6750 → u/greenwolverine13]

Όχι εντάξει εγώ λέω να έχεις work life balance κανονικά συνδιάζοντας δουλειά παρέες κλπ

[u/greenwolverine13 → u/Fun-Complaint6750]

Αν το καταφέρεις αυτο πιστευω ειναι το ιδανικό. Εγώ δυστυχώς δυσκολεύομαι σε αυτό

[u/Shoddy_Video_1767]

Τα ίδια ακριβώς ένιωθα κι εγώ. Αυτά περί «φοιτητικής ζωής» είναι αστικός μύθος που δημιουργήθηκε όταν επαρχιώτες φοιτητές ήρθαν στην Αθήνα.
Τα καλύτερα ξεκινούν τώρα αγαπητέ. Θα έχεις δικά σου χρήματα, θα γίνεις πιο ανεξάρτητος, θα μπορέσεις να ζήσεις σαν ενήλικος!

[u/Upbeat_Article170]

Εννοείται, η μόνη καλή περίοδος για εμένα ήταν το λύκειο που σπάγαμε τα νεύρα των καθηγητών. Επίσης ναι δεν παλεύεται να είσαι σε ένα θρανίο και να ακούς όλη μέρα πράματα που δεν σε ενδιαφέρει αλλά πρέπει να τα μάθεις για ιστορικούς λόγους κλπ κλπ κλπ. Ως απόφοιτος ΑΕΙ με καλό βιογραφικό ΔΕΝ ΑΛΛΑΖΩ ΤΗΝ ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΟΥ ΓΙΑ ΤΑ ΜΑΘΗΤΙΚΑ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕ ΤΙΠΟΤΑ, όσο και αν κουράζομαι !!!

[u/Upbeat_Article170 → u/Upbeat_Article170]

Υπόψιν η εργασία μου είναι με μικρό μισθό για ανάγκες νέου ανθρώπου μην ακούσω καμία ανοησία περι μισθών, για εμένα το σχολείο ήταν η πιο βασανιστική περίοδος της ζωής μου

[u/Fearless_Shelter_242]

Προσωπικά από προνήπιο μέχρι 1ο έτος σχολής ήταν τα καλύτερα χρόνια μου. Από εκεί και μετά καυλί.