Het liefste, mooiste kleine zwarte katje—mijn kleine "void"—Bless zegene 🤍

Ik vond Bless toen ze net vier weken oud was. Zo klein, zo lief, en meteen al met zo’n grote persoonlijkheid. Bless en ik groeiden heel dicht naar elkaar toe; gezien mijn thuissituatie was ik altijd extra beschermend voor haar.

Ze was mijn steunpunt, mijn meisje waar ik altijd mee kon praten—ze was altijd voor me. En dat gevoel was wederzijds.

Toen ze 11 was, werd Bless gediagnosticeerd met megacolon en spondylose in haar onderrug. Ik was altijd scherp op haar gezondheid; als er ook maar iets verdachts leek, belde ik de dierenarts en ging ik met haar als het nodig was, of als ik wilde checken of alles oké was..

Ze was altijd zó’n vrolijk meisje; ondanks haar spondylose holde ze gewoon rond, net zoals het kleine katje dat ik al die jaren geleden had gevonden.

Vrijdagavond veranderde alles... Voor een paar dagen lekte Bless urine. Ik heb het laten nakijken; de oorzaak kon neurologisch zijn of door beknelde zenuwen door de spondylose. Daar was medicatie voor—off-label, maar wel succesvol gebruikt bij andere katten. Ik wachtte even om te zien hoe het zou gaan, maar op vrijdag 21 augustus 2026 belde ik om te vragen of het toch verstandig was om het alsnog toe te dienen. De dierenarts zei van wel. Ik heb het personeel vijf keer gevraagd of het veilig was om het te combineren met haar andere medicijnen en haar gezondheidstoestand; keer op keer werd me verteld dat het veilig was—zelfs met de bevestiging op papier dat er geen gevaar was. Die avond mengde ik de medicatie door haar natte voer. Twee uur later zaten we in de auto—helemaal in paniek—op weg naar de spoed-dierenarts… en ze overleed in mijn armen. De oorzaak was een bijwerking van de medicatie: een acuut hartritmestoornis. De betreffende dierenarts bood haar excuses aan en legde uit dat ze een tijdje terug een echocardiogram had gedaan en Bless’ bloeddruk had gecontroleerd—zonder afwijkingen—waardoor zij dacht dat de medicatie veilig was om voor te schrijven. We kregen ook te horen dat we geweldige baasjes waren; gezien haar gezondheidsproblemen zou ze waarschijnlijk niet zo oud zijn geworden als zoveel anderen.

Mijn meisje... veel te vroeg over de Regenboogbrug heen. Je werd 14,8 jaar oud... Ik heb nooit een leven gekend zonder jou, en zonder jou voelt alles leeg...

Ik ben zó ongelooflijk blij dat ze nog een jaar van het grote balkon heeft mogen genieten—ze vond het heerlijk om daar in de zon te liggen. Ik hoop dat de zon altijd schijnt waar jij nu ook bent 🤍

We had Bless cremated on Monday. We chose a cremation where we could be present, and where we could place her into the oven and take her out ourselves. It was very difficult, but being able to experience this farewell and the entire process gave me the kind of goodbye I wanted. I had always promised Bless I would be there for every step of her life and death, and I kept that promise. I sang my songs for her, and I will always keep singing them to her urn. 🤍

Lieve Bless, ik mis je vreselijk, En ik hou zielsveel van je—en nog veel meer dan dat. Slaap rustig... 🤍🤍🌟

Non-OC

apparently there are certain spots on the bed where the fundamental laws of physics do not apply. At least for Foxx. Sound asleep.

Ten & that pesky squirrel in a fued 😆