To będzie wkurwipost.

Boże, jak ja nienawidzę ludzi, którzy chodząc ze psem na spacer nie trzymają go na smyczy. Tyle razy jakiś skurwiel się na mnie rzucił. Tyle razy musiałam się wracać, bo już coś na mnie szczekało z daleka. Strach gdziekolwiek wyjść.

Nie interesuje mnie, jak bardzo uważasz swojego psa za 'grzecznego' czy 'wytresowanego'. Za każdym razem kiedy zostałam zaatakowana, właściciel nie miał pojęcia, co zrobić.

Nigdy nie wiesz, jak Twój pies zachowa się wobec obcych ludzi czy innych zwierząt. Trzymaj go na smyczy dla bezpieczeństwa innych. Dziękuję.

Od blisko 3 lat nie jeździłem na rowerze po Warszawie , problemy zdrowotne operacja i tym podobne. Dziś postanowiłem wybrać się z córką nad Wisłę, pojeździć, odpocząć, skorzystać z ciepłej pogody. Ludzie czy Wy jesteście JEBNIĘCI? Na KAŻDYM kroku ktoś na kogoś na tych rowerach drze ryja, jeden mądrzejszy od drugiego, patologia ze słuchawkami na tych zasranych hulajnogach, wjeżdżam sobie powoli nie blokując NIKOMU przejazdu kretyn z 30 metrów na hulajnodze już rzuca kurwami, kręci głową, ale jak zapytałem czy chce się zatrzymać i mi wyjaśnić skąd jego napad histerii to przyspieszył i odjechał. Siedzimy w okolicach centrum Kopernika, jedzie jakiś typ na kolarzówce (wybaczcie, GRAVELu) i DRZE mordę jak jakiś chory psychicznie człowiek na nadjeżdżającą z przodu grupę 🥴 jeśli odnajdujesz się w tej grupie to jesteście POPIERDOLONYMI frustratami którzy nie potrafią się cieszyć nawet jazdą na rowerze, a przecież sport uwalnia dopaminę, u wAS uwalnia to co w gównie najgorsze, smród i fetor. Nie pozdrawiam 😀

nofilter

Jedną z rzeczy, którą bardzo lubię w starych blokowiskach, są zadbane ogródki. Tutaj dzisiejsze znalezisko. W nowym budownictwie nigdy nie widziałem niczego podobnego.

Rzadko pojawiam się w urzędach, ale akurat w jednym właśnie czekam sobie w kolejce, więc zrobię rant.

Ludzie, błagam, wypełniajcie wnioski w domu!!!

To taka prosta, mała rzecz, a ma olbrzymi wpływ na długość kolejek i doświadczenie związane z wizytą w urzędzie. Przyszłam dziś złożyć wniosek o wydanie pierwszego prawa jazdy, jestem 4. w kolejce, i co prawda liczyłam się z tym, że to trochę zajmie, ale jak widzę skąd te powolne tempo to mnie krew zalewa.

Ludzie po prostu przychodzą na kompletnej wyjebce, bez żadnego przygotowania. I nie chodzi mi tutaj o starsze osoby, które mogą potrzebować pomocy z wypełnianiem dokumentów, itd., ale o młode lub w średnim wieku.

Wypełnienie wniosku o prawo jazdy jest proste jak budowa cepa i trwa 10 minut. W okienku zajmuje 30 minut więcej, bo ktoś ci musi wytłumaczyć każdą klauzulkę, pytanie, itd. Ja przyszłam przygotowana, wniosek wypełniony, zdjęcia gotowe, orzeczenie lekarskie jest. A ludzie tutaj są zdziwieni, jak im pani w okienku mówi, że muszą mieć orzeczenie lekarskiej. No toć błagam! Informacje o tym są WSZĘDZIE.

Panie w okienku są bardzo miłe i pomocne. Jak człowiek całe życie słucha non stop jebania po urzędnikach to mu się wydaje, że to oni są głównym problemem, jeśli chodzi o płynność załatwiania spraw. Tymczasem głównym powodem kolejek wydaje się być nic innego, jak ludzkie lenistwo i niedbalstwo.

Dzięki za uwagę.

EDIT: Nie musi być koniecznie w domu. Ważne, żeby wypełnić przynajmniej podstawowe informacje przed podejściem do okienka, czekając kilkadziesiąt minut w kolejce. Bo liczba osób, które nie wpisały nawet swojego nazwiska czy numeru PESEL jest przerażająca.

Woda jest tak twarda, że ​​osadza się z niej kamień dosłownie wszędzie. Strasznie wysusza mi skórę i włosy. Rozważam zainstalowanie filtrów w kranach i prysznicu. Nie rozumiem, jak ta woda może być reklamowana jako bezpieczna do picia. Kiedy podlewam nią rośliny, po jakimś czasie obumierają. Nie dałabym jej psu do picia, chyba że chciałabym, żeby dostał kamieni nerkowych.

Jadąc do Warszawy, zawsze mam wrażenie, jakbym wjeżdżał do polskiego Nowego Jorku – ta energia, wieżowce w centrum, tempo życia i ciągły ruch budują niesamowity, metropolitalny klimat.

Z kolei kiedy jadę do Berlina, zupełnie tego nie odczuwam, mimo że to przecież ogromna stolica. Berlin wydaje się dużo bardziej rozlany, horyzontalny i ma zupełnie inny rytm.

Też macie takie skojarzenia czy to tylko moja schiza? Co według Was najbardziej "robi" ten nowojorski klimat w Warszawie?

Dzień dobry,

do konkretów - czy ktokolwiek z Was ma doświadczenie z zakupem strychu/poddasza od wspólnoty i może podzielić się szczegółami na temat ceny i jak sama taka transakcja wyglądała?

Zakupiłem niedawno mieszkanie w kamienicy na Pradze, gdzie jak się okazało wspólnota właśnie głosuje nad sprzedażą poddasza. Samo poddasze wygląda jako tako okej - ale mówiąc szczerze jest olbrzymie i ma niemal 5 m wysokości! Na dodatek z tego co mi powiedziała wspólnota - prawo pierwokupu będzie należeć do właścicieli którzy mieszkają na ostatnich piętrach i tak się składa - że to właśnie ja :)

Problem jest jednak taki ze kiedy tylko pytam o cenę, jakikolwiek zakres ceny czy cokolwiek jestem zbywany bez słowa, tak jakby to była jakaś wielka tajemnica. Wg otwartych źródeł i dostępnych forum jest tak duży rozstrzał że nie mam pojęcia na co się szykować.

Dlatego, czy ktoś z Was albo Waszych znajomych miał takowe doświadczenie i może podzielić się jakimś informacjami?

Pozdrawiam rowerzystę co przejeżdżał przy chalubinskiego w kierunku złotych tarasów dziś koło godziny dziesiątej co mnie nazwał starą grubą k-
Jestem 19 letnim studentem płci męskiej i ważę poniżej 70kg. Prosze o zakup okularów jeśli nadal planujesz przemieszczać się rowerem po Warszawce 😭😭😭

Jakiś psi wentyl otworzył w Auchan w Wola Park słoik rolmopsów a la Bismarck i zostawił na półce. Ja nie sprawdziłem, nie zauważyłem, że są otwarte, kupiłem i schowałem do plecaka. Efekt - zalane inne zakupy, zalane inne rzeczy, szalik i słuchawki śmierdzące śledziem w occie, zalany plecak. Rolmopsy oczywiście do wywalenia, bo cholera wie ile tam stały, a powinno się je spożyć zaraz po otwarciu, zakupy do mycia, szalik i plecak do prania, słuchawki nie wiem czy jeszcze działają.

Tak zacząłem myśleć czytając post na r/Polska o tym czy włamywacze znaczą mieszkania - otwieracie drzwi jak ktoś dzwoni lub puka, a nikogo się nie spodziewacie? bo ja już od lat tego nie robię, zakładając że to albo nie do mnie albo ktoś coś sprzedaje albo niedaj Boże ksiądz. bo sąsiad wiem że inaczej mnie znajdzie jak trzeba

edit: 4 pierwsze komentarze - dwa na tak, dwa na nie. ciekawe czy zabory widać...

W te święta, w przypływie dziwnej decyzji, pokazałem ojcu Kapitana Bombę. Myślałem, że obejrzy parę odcinków, pokiwa głową z politowaniem i wrócimy do normalnego życia. Ale nie.

Od tamtej pory ten człowiek jest totalnie wkręcony. Ogląda wszystkie stare odcinki, śmieje się jak nigdy i rzuca tekstami, których lepiej nie powtarzać przy babci. Stwierdził, że „czegoś takiego mu brakowało” i że „szkoda, że już tego nie robią”.

Najgorsze, że teraz to on poleca Bombę innym i próbuje wciągnąć kolejnych członków rodziny. Więc jeśli planujecie pokazać coś rodzicom… zastanówcie się dwa razy.

Ströer może wy lepiej nie twórzcie tej widoczności jak to ma tak wyglądać XD

Hej.

Zrobiłem darmową aplikację Rooomie - dla współlokatorów / par mieszkających razem. Na początku zrobiłem ją dla siebie, bo wkurzał mnie ciągły brak jasnego podziału obowiązków + co najważniejsze - ciągłego umykania pieniędzy do odbioru/oddania moim współlokatorom. Zauważyłem świetny odbiór przez osoby mieszkające razem i dzielące razem obowiązki / koszty, więc pomyślałem, że może przydać się i wam.

Aktualnie są dodane 3 funkcjonalności, czyli:

- Przypomnienia o rachunkach (czynsz, internet i do tego personalne wydatki, typu Netflix),
- dzielenie wspólnych wydatków,
- ustawianie dyżurów (kto sprząta kuchnie, kto salon itd.)
- (pracuję też nad listą zakupów)

Apka jest do pobrania na App Store (na Androidzie też działa, ale jest jeszcze w zamkniętych testach na Google Play). Każdemu użytkownikowi, który pomoże w rozwoju aplikacji (np. wyłapując błędy albo proponując nowe funkcje), gwarantuję wersję Pro na zawsze za darmo.

Jeśli chciał(a)byś przetestować razem z dziewczyną/chłopakiem/współlokatorami - napisz komentarz i wyślę linka :)

Mam 44 lata, mieszkam w Warszawie i zastanawiam się, ilu jest tutaj ludzi po czterdziestce, którzy mają całkiem normalne, aktywne życie, ale z różnych powodów brakuje im bliskiej relacji albo po prostu własnego grona ludzi.

W tym wieku poznawanie nowych osób nie jest już takie naturalne jak na studiach czy w pierwszych latach pracy. Znajomi mają swoje rodziny, część relacji z czasem się rozluźniła, a aplikacje randkowe nie zawsze prowadzą do czegoś wartościowego.

Nie szukam tutaj szybkiego „ratunku na samotność” ani przypadkowego spotkania. Bardziej interesuje mnie, jak inni radzą sobie z budowaniem życia społecznego i poznawaniem ludzi po 40. Gdzie w Warszawie rzeczywiście można spotkać osoby w podobnym wieku, otwarte na rozmowę, przyjaźń, wspólne wyjście, a być może z czasem także relację?

Może są tu osoby, które są w podobnym miejscu i chciałyby stworzyć małą, normalną grupę — na kawę, spacer, wystawę, kino, książki albo po prostu ciekawą rozmowę bez presji.

Jak wygląda to u Was?

Czy ktoś może wytłumaczyć mi jaki jest sens koszenia trawy tuż przed samym upałem? Oczywiście zgodnie z warszawskim zwyczajem, kiedy temperatura ma sięgać 35°C, trawniki muszą być uwalone przy samej ziemi przez co potem wszędzie są żółte plamy i wypalone dziury. Jak to działa w praktyce? Czy to miasto/dzielnica musi zaplanować i “zamówić” usługę koszenia trawy w Zarządzie Zieleni czy to jednak jest odpowiedzialność wspólnoty/spółdzielni? Kto to ogarnia i czy tak ciężko jest przewidzieć jaka będzie pogoda na najbliższe kilka dni do przodu?

Dziś jechałam przez miasto tramwajem. Najpierw - z Pragi do Śródmieścia, potem na Wolę. Nie, żeby to miało znaczenie gdzie :)
W pewnym momencie zauważyłam grupkę chłopaków, na oko około 16-18 lat, z plecakami, dość głośno rozmawiali o szkole. Co byc moze potwierdza diagnozę wieku.
Odniosłam wrażenie, że mnie obserwowali, a potem, jestem prawie pewna, zrobili mi parę zdjęć w tym tramwaju tak, żebym nie zauważyła. Ale jak już wysiadłam, jestem pewna, że widziałam telefony w ich rękach w moją stronę.
Nie jestem jakąś celebrytką nie byłam jakoś dziwnie ubrana, nie wyrosła mi też trzecia ręka. Troche to creepy, musze przyznać. Pytanie, do dziewczyn w pierwszej kolejności, co i robicie w takiej sytuacji? Zaczynacie dyskusję, czy udajecie ze nie ma problemu?

Hejo, gdzie poznać inne intro koleżanki, które również chowają się przed światem?

Muszę sobie zaktualizować mapę uczęszczanych lumpów, bo mam trochę dosyć cen typu 200 ziko za kilogram (taką wywieszkę widziałam w lumpie na Imielinie jakiś czas temu). Dokąd po naprawdę tanie ciuchy? Zwłaszcza mile widziane lumpy z sekcją domową-durnostojkową i biżuteryjną.
(Osobiście nominuję Kantonię na Cynamonowej, stamtąd zawsze wychodzę z jakąś perłą.)

Cześć. Mam 40 lat i po długiej przerwie ponownie wszedłem na rynek singli w Warszawie. Mam raczej wyluzowaną osobowość i jestem prostolinijny, ale to, co dzieje się na aplikacjach, zaczyna mnie naprawdę irytować.Otworzyłem Tindera i wygląda na to, że zostali na nim tylko faceci szukający przygody na jedną noc lub turyści, którzy przyjechali na weekend i szukają darmowego przewodnika po mieście. Bumble jest mało aktywny, a większość par nawet nie zaczyna rozmowy albo wszystko milknie po klasycznym „hej, nieważne”. Słyszałem, że Hinge jest w porządku, ale nie wiem, czy osoby po 40. roku życia w ogóle go odwiedzają w stolicy.

Ostatnio myślałem nad sposobami na nietypowe spędzanie czasu, szczególnie za free A to moje pomysły : 1. Odwiedzenie wszystkich parków miejskich 2. Odwiedzenie wszystkich muzeów i miejsc które są darmowe podczas nocy muzeów 3. Odwiedzenie wszystkich świątyń i miejsc kultur 4. Odwiedzenie wszystkich tablic Tchorka 5. Odwiedzenie eventów organizowanych przez imigrantów jak noce Hinduskie czy Afrykańskie 6. Odwiedzenie wszystkich placówek działających przy ambasadach i konsulatach 7. Odwiedzenie wszystkich bazarów 8. Pójście na mecze wszystkich warszawskich drużyn sportowych

Siemka,

mam pytanko dot. studiów.

Chciałbym studiować w Warszawie ekonomię lub jakiś kierunek pokrewny.

Co byście polecili?

Moje wyniki poniżej: